Voor de zoveelste keer Memory spelen, doen alsof je een hond bent of verplicht een hap nemen van een plastic pizza: soms heb je er als ouder gewoon geen zin in. Toch is samen spelen meer dan gezellig tijdverdrijf. Kinderen oefenen er allerlei vaardigheden mee die ze later nodig kunnen hebben.
Kinderen die opgroeien met ouders die nauwelijks met hen spelen of plezier maken kunnen bepaalde patronen meenemen naar hun volwassen leven. Geen paniek als je gisteren een potje Uno hebt afgeslagen: de ontwikkeling van een kind hangt natuurlijk van veel meer factoren af.
Tijdens het spelen gebruiken kinderen hun fantasie, bedenken ze oplossingen en ontdekken ze hoe dingen werken. Volgens Childcare.gov oefenen ze zo onder meer creatief denken, probleemoplossend vermogen en hun geheugen.
Die nieuwsgierigheid is belangrijk bij het leren en ontdekken van nieuwe dingen. Volgens het oorspronkelijke artikel kan die minder worden gestimuleerd als ouders nauwelijks ruimte maken voor samen spelen en plezier. Dat betekent niet dat jij iedere middag op de grond tussen de Lego moet zitten, maar af en toe meegaan in de fantasiewereld van je kind kan dus zeker waardevol zijn.
Zelf een puzzel afmaken, een gigantische blokkentoren bouwen of compleet eigen regels verzinnen voor een spel: zulke momenten geven een kind het gevoel dat het iets kan.
Volgens Christina Pay van Utah State University ontwikkelen kinderen tijdens het spelen nieuwe vaardigheden, wat kan bijdragen aan hun zelfvertrouwen en veerkracht. Als jij erbij bent en enthousiast reageert op wat je kind voor elkaar krijgt, kan dat gevoel van trots extra worden versterkt. Het artikel stelt dat kinderen die zulke ervaringen weinig hebben later meer aan hun eigen kunnen kunnen twijfelen.
Een potje verliezen zonder het bord door de kamer te gooien: ook dát moet je leren. Tijdens het spelen krijgen kinderen te maken met blijdschap, frustratie, spanning en teleurstelling.
UNICEF wijst erop dat spelen kinderen bovendien kan helpen om gevoelens te uiten waarvoor ze nog niet de juiste woorden hebben. Samen lachen en plezier maken kan daarnaast stress verminderen. Spel is dus ook een veilige manier om met grote emoties te oefenen – zelfs als dat potje Memory halverwege eindigt met een boze kleuter onder de tafel.
Tekst gaat verder onder de podcast
Wachten op je beurt, delen, onderhandelen en accepteren dat iemand anders óók een idee heeft: tijdens het spelen komen behoorlijk wat sociale vaardigheden voorbij.
Kinderen leren zo onder meer samenwerken, rekening houden met een ander en kleine conflicten oplossen. Volgens het artikel kunnen kinderen die daar weinig mee oefenen later meer moeite hebben met sociale situaties. De oorspronkelijke bron koppelt dit zelfs aan sociale angst, al is het te stellig om te zeggen dat weinig spelen met je ouders daar automatisch toe leidt.
Samen spelen draait uiteindelijk niet alleen om het spel zelf. Het is ook een moment waarop je kind jouw aandacht krijgt en jullie samen lachen, gek doen en even niets hoeven.
Volgens deskundigen kan dat bijdragen aan de band en het vertrouwen tussen ouder en kind. Het oorspronkelijke artikel stelt dat wanneer zulke speelse momenten vrijwel helemaal ontbreken, er meer afstand kan ontstaan. Dat zou later invloed kunnen hebben op hoe makkelijk iemand zich openstelt en anderen vertrouwt.
Geen paniek dus als je na drie rondes Memory liever de vaatwasser uitruimt. Je hoeft niet voortdurend de persoonlijke entertainer van je kind te zijn. Bovendien hoeft spelen niet ingewikkeld te zijn: samen tekenen, stoeien, voetballen of tien minuten compleet meegaan in een onbegrijpelijk fantasiespel telt ook.
Dus als je kind straks vraagt: “Mam, speel je mee?” hoef je echt niet altijd ja te zeggen. Maar af en toe toch die plastic pizza opeten? Misschien is dat zo gek nog niet.
Krijg jij al lichte jeuk als je kind vraagt of je voor de zoveelste keer een hond, prinses of dinosaurus wilt spelen? Je bent niet de enige. Deze moeder geeft zonder schaamte toe dat ze een hekel heeft aan spelen met haar kind. Haar herkenbare verhaal lees je hier.
Bron: YourTango
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.
