Veel ouders zijn bang dat hun kind door de coronamaatregelen een achterstand oploopt, maar volgens het Nederlands Jeugdinstituut gaat leren veel verder dan de vakken die kinderen op school krijgen.
Lees verder onder de advertentie
“Buiten school leren kinderen continue, zeker tijdens de coronatijd”, zo stelt de organisatie. Kinderen hebben volgens het instituut, misschien wel meer dan normaal, geleerd over:
Zichzelf
Van sportwedstrijden tot verjaardagsfeestjes: veel leuke activiteiten vielen de afgelopen tijd weg, waardoor kinderen steeds meer op zichzelf aangewezen waren. Het gevolg? Nieuwe hobby’s werden ontdekt en creatieve spelletjes werden bedacht. “Kinderen weten, bewust of onbewust, beter wie ze zijn, hoe ze op bepaalde situaties reageren en wat ze leuk vinden.”
Lees verder onder de advertentie
Hun gezin
Hoe pas je je aan als je ineens non stop met z’n allen in één huis zit? In veel gezinnen werd meer stilgestaan bij hoe het met iedereen gaat. Hierdoor leerden kinderen (beter) te herkennen hoe iemand zich voelt, welke emotie hierbij hoort én – ook belangrijk – hoe zij hiermee om kunnen gaan.
Er zijn veel kinderen die de afgelopen weken hebben geleerd om te koken of schoon te maken omdat hun ouders zoveel thuis moesten werken, of gewoon omdat hier veel meer tijd voor was. Ha, da’s toch fijn.
Lees verder onder de advertentie
De wereld
Het nieuws, de persconferenties: in deze tijden zagen kinderen meer dan ooit wat er gebeurt in de wereld. Hoe praat je hierover met je kind? Hoe voelen ze zich hierbij? Ook hebben kinderen misschien nagedacht over andere gevolgen van de coronatijd. Wat vinden ze er bijvoorbeeld van dat er minder vliegtuigen vliegen?
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.