Een béétje ouder doet iets op de school van de kinderen. Iets waarmee betrokkenheid wordt getoond, goed gedrag, iets van ‘kijk mij eens vlot en verantwoordelijk bezig zijn’. Bij ons kun je je aan het begin van elk schooljaar opgeven als reken- of leeshulp, schooltuinenmeeloper, luizenpluizer of biebmoeder.
Lees verder onder de advertentie
Je moet er wel snel bij zijn, want om sommige baantjes wordt gevochten, zoals het klassenouderschap, dat garant staat voor meegaan op schoolreis en aanzitten bij het kerstdiner. Op de een of andere manier zijn het altijd dezelfde ouders die de beste baantjes bemachtigen, en de op een of andere manier zijn dat altijd moeders die je, als je gehaast door de buurt fietst, lachend en volkomen relaxed bij leuke koffietentjes van verse muntthee ziet nippen. Van die moeders die hun kinderen nooit ongedoucht in een ouwe joggingbroek naar school brengen, maar fris ruikend in gebloemde King Louie-jurkjes. Van die moeders die elke dag heel enthousiast ‘Hohoi!’ naar je roepen.
Lees verder onder de advertentie
Anyway. Zodra ik het jaarlijkse ge-elleboog om erebaantjes doorhad, besloot ik me op te geven voor een meerjarenfunctie. Ik werd lid van de ouderraad, ofwel de feestcommissie die de sinterklaas- en kerstvieringen, avondvierdaagsen en zomerspektakels organiseert. Onze raad is samengesteld uit vier gescheiden vaders en drie getrouwde moeders, wat op zich geen problemen oplevert – tot op heden houden de bestaande huwelijken in elk geval stand. Wel hangen de getrouwde vrouwen (incluis mijzelve) aan de lippen van de gescheiden mannen als het om hun datingavonturen gaat, maar dat gebeurt nooit alvorens er serieus is vergaderd. Die vergaderingen vinden om beurten bij een van ons thuis plaats en verlopen volgens vast patroon: in rap tempo besluiten we wie naar de groothandel gaat voor de nodige roze koeken of zich zal ontfermen over het impregneren der kerstbomen. Zodra alle agendapunten zijn behandeld, worden de flessen ontkurkt, vallen we aan op de hapjes en barsten de verhalen los. We roken in tuinen en dansen op tafels, om uiteindelijk moe maar tevreden over ons vlotte gedrag als betrokken ouders onder de wol te kruipen – en de volgende ochtend met beschamende katers op het schoolplein aan te komen, tegemoet gehuppeld door King Louie-jurkjes. ‘Hohoi!’
Lees verder onder de advertentie
SPAANSE PIZZA
Deze platte, open taart met gekarameliseerde ui doet het, geserveerd als tapas, goed op feestjes, maar kan ook uitstekend als hoofdgerecht, samen met een frisse salade. En een glaasje rode wijn. Duh.
VOOR DE UI
4 grote rode uien, in halve dunne ringen
1 dl olijfolie
1 dl sherry
2 el sherryazijn
3 el suiker
HET DEEG
250 g bloem
1 tl citroenrasp
3 tl komijnzaad
3 tl gehakte tijm
1 tl zout
5 el olijfolie
BELEG
2 el tomatenpuree
1½ tl zoet paprikapoeder
½ tl cayennepeper
4 geroosterde paprika’s (uit een pot), in dunne reepjes
6 plakken serranoham, in reepjes
2 el kappertjes
6 ansjovisjes uit blik, in stukjes
1 hand fijngesneden platte peterselie
Bak de uien met het zout in de olijfolie op matig vuur aan. Laat 40 minuten bakken, schep regelmatig om. Voeg de sherry, sherryazijn en suiker toe en laat de uien nog een uur zachtjes karamelliseren. Laat afkoelen en bewaar de olie.
Zeef de bloem in een kom en roer de citroenschil, komijn, tijm en zout erdoor. Maak een kuiltje in het midden, schenk daar de olie en 1 dl water in en meng. Kneed even, vorm een bal, verpak die in plasticfolie en leg een uur in de koelkast.
Verwarm de oven voor op 220 graden. Rol het deeg uit tot een lap die op de bakplaat van je oven past. Bak het 8 minuten. Laat afkoelen en verlaag de oventemperatuur naar 190 graden. Roer de tomatenpuree, paprika- en cayennepoeder door elkaar en smeer uit over het deeg. Verdeel daarover de gekarameliseerde ui, de paprikareepjes, ham, kappertjes en ansjovis en bedrup met de olie van het uienmengsel. Bak de pizza ca. 25 minuten in de oven. Bestrooi met peterselie.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Naomi (34), die na een kinderfeestje wel een heel vreemd betaalverzoek kreeg.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Een oppasdag hier, een tas met kleertjes daar en ondertussen nog even vertellen hoe zij het vroeger deden: opa en oma spelen bij veel gezinnen een belangrijke rol. Toch zit niet iedere ouder op hun bemoeienis te wachten.