Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Lilly (30) is getrouwd met Derek (33) en moeder van Kick (4).
“Na een blakende zwangerschap en vlotte bevalling, stond ik alweer te trappelen voor een nieuwe zwangerschap voordat Kick een jaar was. Derek en ik droomden allebei ons hele leven al van een groot gezin, en nu de eerste telg geboren was, werd die wens alleen maar sterker.
Droom in duigen
De natuur was ons gunstig gezind en op de eerste verjaardag van onze zoon, hielden we ons nieuwste geheimpje stilletjes voor onszelf; deze dag draaide om Kick. De prille zwangerschap liep na zeven weken mis. Verdrietig, maar geen reden tot zorg. We droogden onze tranen, lieten onze wens even liggen om te bekomen van ons verlies, en vier maanden later was ik opnieuw in verwachting.
“Nog een miskraam volgde, ik zag mijn droom van een groot gezin steeds meer in duigen vallen”
Lees verder onder de advertentie
Een beetje huiverig lag ik met zeven weken al bij de verloskundige voor een echo. Alles leek prachtig, toen ik met elf weken bloed verloor, en kort daarop het vruchtje. Nog een miskraam volgde, ik zag mijn droom van een groot gezin steeds meer in duigen vallen. Ik prees me dolgelukkig met Kick, de pijn van nóg een miskraam kon ik niet meer aan. Dus meldde ik aan Derek dat ik een tweede kind niet langer aandurfde.
Derek bleef monter in een gezonde zwangerschap geloven. En hoewel we voorzichtig deden, raakte ik een vijfde keer in verwachting. Vanaf de positieve zwangerschapstest kon ik alleen maar huilen. Natuurlijk wilde ik nog een kind, maar mentaal zette ik me al schrap voor het zoveelste verlies.
“Bij het kleinste pijntje raak ik in paniek”
De zwangerschap hield stand, en ondertussen ben ik vijf maanden in verwachting. De gynaecoloog houdt me nauwkeurig in de gaten en er is geen reden gevonden voor mijn miskramen. ‘Ik zou dus zoveel mogelijk van je zwangerschap genieten’, zegt zij. Maar dat lukt me niet. Ik durf met niet te hechten aan mijn baby en ben 24 uur per dag bezorgd voor wat allemaal mis kan gaan. Bij het kleinste pijntje raak ik in paniek. Niet bevorderlijk voor de gezondheid van mijn kind, maar ik krijg mijn gevoel niet uitgeschakeld. Hoe laat ik deze zwangerschap niet langer leiden door mijn miskramen?”
Meer afleveringen van het dilemma? Elke dinsdag komt er een nieuw verhaal op KekMama.nl. Lees hier de eerdere dilemma’s.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.