Willemijn (33), moeder van Linde (4) en Thijmen (1), stond niets in de weg veilig thuis te bevallen. Bij haar eerste bevalling had ze geen persdrang gehad, dus de vraag van de verloskundige wuifde ze lachend weg. ‘Ik moet gewoon ongelooflijk naar de wc.’
Lees verder onder de advertentie
“Na een gecompliceerde bevalling van mijn oudste dochter, waarbij ik met tien centimeter ontsluiting alsnog per ambulance naar het ziekenhuis moest, was ik de tweede keer dolgelukkig dat niets een veilige thuisbevalling in de weg stond. Thijmen ontwikkelde zich in mijn buik voorbeeldig en ik voelde me ijzersterk.
Toen de weeën om de twee minuten kwamen, beloofde de verloskundige dat ze er binnen twintig minuten zou zijn. Ik had nog geen persdrang, toch? Lachend wuifde ik haar vraag weg. Bij Linde had ik nooit persdrang gehad, deze baby kwam er heus ook niet zomaar uit. Ik voelde wel wat druk en kramp in mijn endeldarm. ‘Ik moet gewoon ongelooflijk naar de wc’, piepte ik tegen mijn man in ons zolderbed, ‘ik ga nog héél even snel naar beneden, nu het nog kan.’
Lees verder onder de advertentie
Steunend op de trapleuning, stapje voor stapje naar beneden, sloeg de schrik me halverwege de trap om het hart. O god, dacht ik, ik poep in mijn broek. Hier en nu. Met alle kracht die ik in me had, redde ik het tot de overloop van de tussenverdieping. Daar kreeg ik opeens zo’n sterke aandrang, dat ik het niet kon tegenhouden.
‘Schat, ik doe het in mijn broek!’ gilde ik. En terwijl hij de trap af stormde om met naar de wc te helpen, werd het hoofdje van onze zoon geboren. Op het koude laminaat – zonder enig spoor van ontlasting overigens. Nog geen minuut later stond de verloskundige op de stoep. ‘Dus dát is persdrang’, grijnsde ik.”
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.