Dat de schrijfster van deze brief anoniem wil blijven, snappen we wel. Want ze steekt haar ongenoegen over haar schoonmoeder niet onder stoelen of banken.
Lees verder onder de advertentie
‘Onzekerheid?’
‘Ik herinner me nog het moment dat je met mijn man danste op onze bruiloft’, schrijft ze. ‘Je gezicht straalde van vreugde, maar ik zag ook iets anders: droevigheid? Nostalgie? Onzekerheid? Ik had beter moeten weten, want jaren later, na de geboorte van ons eerste kind, kwam je naar ons huis en nam je alles over: het schoonmaken van de keuken, koken, de kolf wassen. Ik was overdonderd door je vrijgevigheid, maar drie weken later werd duidelijk dat je niet van plan was om uit jezelf te vertrekken. ‘Ik wachtte gewoon tot jullie zouden zeggen dat jullie me niet meer nodig hadden’, piepte je.’
Lees verder onder de advertentie
‘Onze opvoeding deugde niet’
Ondanks dat de anonieme schrijfster had laten merken dat ze niet gediend was van het gedrag, ging haar schoonmoeder onverminderd door. ‘Zo vertelde ze laats tijdens een bezoekje dat onze opvoeding niet deugde en dat ze het belachelijk vond dat ik mijn man ’s morgens wakker had gemaakt om te helpen met de kinderen. Ik had het liefst tegen je willen schreeuwen dat je nooit meer terug hoefde te komen toen je wegging.’
Lees verder onder de advertentie
‘Een fantastische man’
Ze vervolgt: ‘Je hoeft me niet te vertellen wat mijn kinderen wel of niet moeten eten. En je hoeft ook niet te zeggen dat de school die we voor onze kinderen uit hebben gekozen ‘stoffig’ is. Jouw ‘zachte tips’ voelen als verwijten dus je ongevraagde feedback is niet welkom. Oh, en nog iets: ik weet dat het pijn zal doen als ik je dit vertel, maar je hoeft je zoon niet meer op te voeden. Hij is een fantastische man. Ik herhaal: man.’
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Soms denk je: lekker even een sportief avondje voor jezelf. Racket in de hand, haren in een staart, gáán. Maar voor Janneke Jelies (42) liep dat uit op een avond die ze liever had geskipt.
Een pretecho is een bijzonder moment voor aanstaande ouders. Zeker als ze op dat moment ontdekken of ze een jongen of meisje verwachten. Toen Carmen (34) aan haar schoonmoeder vertelde dat ze weer oma zou worden van een kleindochter, had ze deze reactie nooit verwacht.
Als tweejarige zijn sommige woorden nog wat lastig. Maar als je dochter wel het woord ‘vagina’ foutloos kan uitspreken, maar stug vol blijft houden dat haar navel haar vagina is, kom je in heel andere gênante situaties terecht.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..