Genoeg vrouwen doen het weleens: stiekem in zijn telefoon kijken. Niet omdat ze op zoek zijn naar ellende, maar omdat er iets wringt. Een gevoel. Iets wat niet helemaal klopt. Het overkwam Iris. En voor ze het wist, zat ze in zijn telefoon, op zoek naar antwoorden waar ze helemaal niet voor was.
Lees verder onder de advertentie
Iris, samen met Bart en moeder van Timo (4):
“Mijn ontrouw begon met kleine dingen. Hij zat de laatste tijd vaak op zijn telefoon. Veel typen en snel het scherm wegklikken als ik in de buurt kwam. En hij was er met z’n hoofd duidelijk niet altijd bij. Afwezig tijdens gesprekken, kortaf soms, alsof hij ergens anders was. En misschien was het ook mijn eigen onzekerheid. Dat stemmetje dat fluistert: wat als hij iets verzwijgt? Wat als er iemand anders is?
Lees verder onder de advertentie
Betrapt! Of toch niet?
Die avond stond hij te douchen en zijn telefoon lag op het aanrecht. Normaal zat die aan hem vastgeplakt, dus ik zag mijn kans. Geen appje dat binnenkwam, geen reden van buitenaf. Alleen dat knagende gevoel van binnen. En dus deed ik iets waar ik andere vrouwen altijd om veroordeel: ik pakte zijn telefoon, ging naar zijn berichten en begon te scrollen.
Lees verder onder de advertentie
Ik wist eigenlijk niet eens precies waar ik naar op zoek was. Maar toen zag ik in WhatsApp een vrouwennaam die ik niet herkende: Sophie. ‘Betrapt!’ dacht ik meteen. ‘Zie je nou wel!’ Ze had geen profielfoto waar ik iets uit kon opmaken. Alleen een hoop berichten, en allemaal recent. Mijn hart bonsde in mijn keel.
‘Zal ik het restaurant alvast reserveren?’ las ik. En: ‘De bloemen worden morgen geleverd, tenzij je nog iets anders hebt bedacht.’ Daarna: ‘Wat als we het buiten doen? Met fakkels misschien?’ Een restaurant? BLOEMEN? Mijn hoofd maakte overuren. Hij was dus inderdaad iets aan het verbergen. Iets romantisch met een ándere vrouw. Mijn maag draaide zich om. Was dit dan hoe het zou eindigen?
Lees verder onder de advertentie
Maar toen las ik verder. En langzaam vielen de puzzelstukjes op hun plek. Sophie was geen geheime liefde. Ze was een weddingplanner en ze hielp hem bij het organiseren van een huwelijksaanzoek. Voor mij.
Vreselijk schuldgevoel
Alles ging over wat ik mooi zou vinden, wat typisch ‘ons’ was. Hoe hij het groots wilde aanpakken. ‘Ik wil dat het iets wordt wat ze zich haar leven lang herinnert’, had hij geschreven. Ik voelde me vreselijk schuldig, omdat ik niet had vertrouwd op wat we samen hebben. Omdat ik me had laten leiden door onzekerheid, en het moment had verpest dat hij zó graag speciaal voor me wilde maken.
Lees verder onder de advertentie
Ook balen: nu weet ik dat het aanzoek eraan komt. Ik weet dat hij iets groots plant. Alleen niet wanneer, of hoe, of waar. Nu moet ik straks doen alsof ik verrast ben en moet ik een toneelstukje opvoeren dat ik het niet zag aankomen. Hoe leuk was het voor mezelf als ik wél echt verrast zou worden? Tja, eigen schuld, dikke bult.
Wijze les
Als ik één wijze les heb geleerd? Soms moet je je gevoel even parkeren, je telefoon laten liggen en gewoon vertrouwen op je liefde. Want sommige verrassingen zijn het waard om op te wachten.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Eileen, die een Tikkie stuurde naar een vriendin die haar als gratis opvang beschouwde.
De zesjarige Lío, zoon van Lil Kleine en Jaimie Vaes, laat de laatste tijd mooie ontwikkelingen zien in zijn spraak. Waar hij door een vorm van non-verbaal autisme jarenlang nauwelijks verbaal communiceerde, lijkt daar nu voorzichtig verandering in te komen.
Beschuit met blauwe muisjes in huize Gorgels, want Kaj en Jessie Jazz Vuijk zijn voor de tweede keer ouders geworden van een zoon. Dat deelt het stel op Instagram met intieme beelden van de kraamweek.
Simone de Bruijn verwondert zich vaak over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Het leven reikt in die zin elke keer weer iets aan. Soms zijn het alledaagse dingen, zoals de vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. […]
Een drankje op z’n tijd, moet kunnen toch? Dat vindt Gioia ook heus wel, maar dat haar vriend nog geregeld kacheltje lam thuis komt na een avondje stappen, begint haar steeds meer tegen te staan.