‘Vroeger werd er door ouders van vriendinnetjes wel geschreeuwd’, schrijft ze. ‘Ik was dit niet gewend en dacht dat schreeuwen betekende dat het gezin ongelukkig was. Ik vond het gek dat mijn vrienden het als iets ‘normaals’ zagen: het zou mij als kind enorm pijn hebben gedaan.’ En toch is Rita nu zelf zo’n schreeuwende moeder.
‘Misschien komt het doordat ik vier jongens, plus -tig verschillende buurtkinderen over de vloer heb’, gaat Rita verder. ‘Dan moet je af en toe je stem wel verheffen om gehoord te worden. En ja, als ik gefrustreerd ben, ga ik nu eenmaal harder praten.’ Ze ziet dit als het uiten van haar woede en haar kinderen begrijpen dat. ‘Ik beledig ze niet, maar ze hebben wel gelijk door dat ze iets fout hebben gedaan.’
Lees verder onder de advertentie
Schuldgevoel
Met haar verhaal wil Rita een einde maken aan die bangmakerij op internet. ‘Door al die onderzoeken en berichten denken ouders nu dat je stem verheffen slecht is. Maar schreeuw je tegen je kinderen? Dan hoef je je echt niet schuldig te voelen. Mijn ouders deden het nooit, ze schreeuwden ook nooit tegen elkaar, en toch is hun huwelijk uitgelopen op een scheiding. Het zegt niets over hoe gelukkig of ongelukkig iemand is.’
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.