Eigen beeld
Elise (36) is moeder van twee zoontjes (6 en 4) en schrijft met veel liefde korte verhalen over het moederschap en alles wat daar onverwacht bij komt kijken. Haar verhalen zijn fictief, maar vaak geïnspireerd op de wereld van ouderschap met een flinke scheut herkenning, humor en een tikkeltje overdrijving. Tegelijkertijd werkt ze aan haar eerste psychologische thriller.
Kinderen moeten zelf leren opruimen. Dat zegt iedereen. Verantwoordelijkheid, discipline, structuur: stuk voor stuk prachtige woorden. Mijn man hamert er steevast op: ‘Laat ze het zelf doen.’
Ja hoor, schat. Prima. Maar eerlijk? Ik bén gewoon een opruimer, waarschijnlijk een erfenis van mijn moeder. Alleen, tussendoor opruimen begin ik niet meer aan; ik stel het uit tot het einde van de dag. Want kinderen moeten ook gewoon kunnen spelen. Bovendien is het dweilen met de kraan open.
Ze hebben een prachtige speelhoek. Maar geloof me, daar spelen ze zelden. Liever stallen ze hun magnetische tegels uit in de keuken, de afstand bestuurbare auto’s in de gang en de Legoblokjes zo door het huis verspreid dat het aan het einde van de dag lijkt op Legoworld.
En soms, heel soms, als ik denk dat alles is opgeruimd maar ik er ineens nog één zie liggen, heb ik gewoon geen zin meer om te bukken. Dan verdwijnt die per ongeluk in de stofzuiger. Oeps. Ja, ik had het nog zo gezegd: ‘Opruimen, hè!’
Ik heb het ooit echt geprobeerd: het strakke regime van eerst opruimen voordat je iets nieuws pakt. Spoiler: mijn zoons doen dat niet. En als ze al eens aan het opruimen gaan, is het een groot déjà-vu-moment: ‘Hee, dát Lego-poppetje was ik al weken kwijt!’ Binnen een minuut zitten ze weer midden in een compleet rollenspel.
Soms laat ik hun bouwwerken een paar dagen staan. Dan voel ik me een goede moeder die hun creativiteit koestert. Tot er steeds meer bij komt en ik slalommend door de woonkamer moet stofzuigen. Dan is de artistieke waarde ineens nul komma nul en ben ik het zat.
Gelukkig heb ik een geheim wapen. Nee, geen wijn (al helpt dat ook). Het is het opruimlied van Dirk Scheele.
De kinderen beginnen rustig op te ruimen, mee op het ritme van de muziek. En op het moment dat de muziek versnelt, rennen ze gierend van de lach als twee wervelwinden met armen vol speelgoed richting de speelgoedmanden. En ja, ik ren zigzaggend achter ze aan, ook met beide armen vol speelgoed en een Hot Wheels-haai onder mijn kin geklemd, terwijl we versnellen op het tempo van de muziek.
Wie had ooit gedacht dat opruimen zo leuk kon zijn. Bedankt, Dirk Scheele. Bedankt!
Meer verhalen lezen van Elise? Je vindt hier haar andere columns.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Altijd druk, nooit klaar en tóch het gevoel dat je tekortschiet? Welkom in het moderne ouderschap. Maar er is goed nieuws: volgens psychotherapeut Dr. Zoe Shaw hoeft het allemaal echt niet zo ingewikkeld. Sterker nog, minder doen maakt je vaak een betere ouder. Doe jij deze zes dingen al? Dan ben je een betere ouder […]
Babynieuws! Dj Lucas de Wert (34), bekend van het populaire duo Lucas & Steve, en zijn vrouw Evelien zijn voor het eerst ouders geworden van een zoon: Olivier. De bevalling begon op een moment dat Lucas niet snel zal vergeten.
De familie Bal was dit jaar voor het eerst te zien in Een huis vol, en dat maakte meteen indruk. Vader Simon en moeder Lisa hebben namelijk een bijzonder verhaal: ze haalden de vier kinderen van Lisa’s zus in huis en vormen nu, samen met hun eigen kinderen, een druk maar gelukkig gezin van negen.