Sabine de Groot (33), heeft twee zonen van 5 en 3 en een dochter van 1. Liefdeloze ziekenhuisbevallingen maakten dat ze haar glamourbaan opzegde en doula werd.
Lees verder onder de advertentie
‘In de ogen van anderen had ik een glamourbaan. Werkend als commercieel technisch adviseuse bij L’Oréal had ik mooie mensen om mij heen en constant nieuwe productlanceringen. Saai was het nooit. Maar op een dag besefte ik dat mijn roeping op een heel ander vlak ligt.’
‘Dit nooit meer’
‘Ziekenhuisbevallingen zijn kil en minder sfeervol. Althans, dat is mijn persoonlijke ervaring. Tijdens de geboorte van mijn eerste zoon kampte ik met bloedingen en hoge bloeddruk. In het ziekenhuis werd ik vastgekoppeld aan kabeltjes, elektronen en alle denkbare ctg’s. Ik lag in een kamer met tl-licht en steeds weer ander ziekenhuispersoneel dat de kamer in- en uitliep. Ik had last van een weeënstorm, wist niet hoe ik normaal moest ademen en hyperventileerde. Toen mijn zoon na zes uur ter wereld kwam, zei ik tegen mijn man: ‘Als dit bevallen is, wil ik het nooit meer.’
Lees verder onder de advertentie
Ze heeft een naam
‘Toch werd ik voor de tweede keer zwanger. Deze keer had ik samen mijn verloskundige een uitgebreid plan opgesteld. Meer in control wilde ik zijn. In een rustige ziekenhuiskamer zou ik zittend op een baarkruk bevallen, met mijn favoriete muziek op. Dit gebeurde ook, totdat mijn vliezen werden doorgeprikt en het ineens ontzettend snel ging. Terwijl ik op mijn kwetsbaarst was, ging -pats- het felle ziekenhuislicht aan. Riep het personeel: ‘Die vrouw moet van de baarkruk af en op bed gaan liggen’. Mijn man stribbelde tegen, zei dat ‘die vrouw’ een naam had en dat ik graag zittend wilde bevallen. Hij stelde voor me op bed te laten zitten. Zo ben ik de tweede keer toch zittend bevallen, zoals ik wilde. Dankzij mijn man die voor me opkwam.’
‘Het was in die periode dat ik dacht; het mag niet zo zijn dat ziekenhuisbevallingen zo verlopen, terwijl het ook liefdevol, heel zacht en muisstil kan gaan. Ik voelde dat daar mijn roeping lag. Heel graag wilde ik vrouwen begeleiden in hun zwangerschap. Het zo intiem en persoonlijk mogelijk maken, omdat ik zelf zulke andere ervaringen had gehad.’
Lees verder onder de advertentie
Biertjes en borrelnoten
‘Ik nam een grote stap: zegde mijn baan op. In plaats van eng voelde het alsof het zo moest zijn op dat moment. Financieel kon het omdat mijn man een goedlopende eigen zaak heeft. Ik volgde opleidingen zwangerschapsyoga, mindfulness, ademcoaching en hypnobirthing. Ik liet me scholen tot doula en zette mijn praktijk op, Fijn Zwanger. En ik zette een zwangerschapscursus op: zo eentje waar je als man wél mee naartoe wilt. Een ééndaagse cursus met alle info die je als zwangere en partner wilt krijgen, maar met een nuchter sausje en een high tea voor de vrouwen, biertjes en borrelnoten voor de mannen.’
Lees verder onder de advertentie
Grote hobby
‘Mijn derde bevalling voelde als het ‘toetje’, echt een cadeau. Elf maanden geleden beviel ik thuis, in een speciaal bevalbad, van onze dochter. Kaarsjes en rustige muziek op de achtergrond en met mijn man, verloskundige en doula om me heen. Prachtig, persoonlijk en met alle keuzevrijheid. Dat is ook wat ik de zwangeren geef die ik begeleid. Mijn carrièreswitch was een drastische, maar voor mij een fantastische. Het geeft voldoening mensen te helpen. Ik vind het zo leuk dat het voelt alsof ik elke dag mijn grote hobby mag uitoefenen.”
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]