Lisa (41), woont samen, is moeder van Xebian (2) en studeert voor verloskundige.
Lees verder onder de advertentie
“Het moment dat ik voor het eerst het hartje van mijn ongeboren kind hoorde kloppen, besefte ik opeens dat ik verloskundige had moeten worden. ‘Dit ga ik pas serieus nemen als je weer je oude, niet-zwangere zelf bent, oké?’, zei mijn vriend toen ik het hem vertelde. Dat leek mij ook heel verstandig, maar het idee liet me niet meer los.
Lees verder onder de advertentie
Informatie verslinden
Ik verslond Veilig zwanger en Veilig bevallen, de boeken van Beatrijs Smulders. Niet alleen voor mezelf, maar ook als vakliteratuur. Zelfs mijn niet al te soepel verlopen thuisbevalling bracht me niet aan het twijfelen. Voor bloed ben ik nooit bang geweest, daarvoor heb ik genoeg veulens ter wereld zien komen op de boerderij van mijn opa. Toen ik na drie maanden verlof weer voor het eerst mijn computer aanzette – ik werkte als advertentieplanner bij een televisiezender – was het eerste wat ik googelde informatie over de opleiding verloskunde.
Lees verder onder de advertentie
Terug in de schoolbanken
Twee maanden geleden zei ik mijn baan op en schreef me in als student. Sinds een paar weken zit ik weer in de schoolbanken. Mijn vriend is degene geweest die het laatste zetje gaf. Dat zegt wat, want hij betaalt de hoogste prijs. Te beginnen met de verre reis die hem deze zomer door mijn schuld door zijn neus is geboord. Hij gaat in plaats van vier dagen fulltime werken. De komende vier jaar zal ik nauwelijks iets binnenbrengen – verloskunde is een voltijdsopleiding. Er zijn meer bezwaren. Als ik klaar ben, ben ik al bijna 46. Mijn beste vriendin heeft met haar veertig jaar nú al recht op ouwelullendagen.
Al zijn de vooruitzichten voor verloskundigen gunstig, op onzekere dagen maak ik me ook zorgen. Wat als baby’s krijgen ineens ‘uit’ raakt? Wat als ik straks links en rechts word ingehaald door vrouwen die jonger zijn en meer ervaring hebben dan ik? Maar dan zeg ik tegen mezelf: wil ik mijn zoon impliciet de boodschap meegeven dat je maar één kans krijgt in het leven? Dat je je maar moet schikken in je lot als je op latere leeftijd ontdekt wat je roeping is? Er zijn mensen die op hun zeventigste pas de liefde van hun leven treffen. Dan ben ik er nog vroeg bij.
Lees verder onder de advertentie
Wennen
Toen mijn moeder de schok eenmaal te boven was van mijn carrièreswitch, heeft ze tienduizend euro naar onze en/of rekening overgemaakt. Daaruit spreekt veel vertrouwen. Ik zal haar niet teleurstellen. Het zal nog best zwaar worden dat we zo lang op een houtje moeten bijten. Maar als ik over vier jaar zelf met een echosonde in mijn hand sta, en nog mooier: mijn eerste baby ter wereld heb gebracht, zal dat het allemaal waard zijn geweest.”
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.Meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Altijd druk, nooit klaar en tóch het gevoel dat je tekortschiet? Welkom in het moderne ouderschap. Maar er is goed nieuws: volgens psychotherapeut Dr. Zoe Shaw hoeft het allemaal echt niet zo ingewikkeld. Sterker nog, minder doen maakt je vaak een betere ouder. Doe jij deze zes dingen al? Dan ben je een betere ouder […]