Beeld: Canva
Wat als je kind school nooit leuk heeft gevonden? De zoon van Ciska lag vanaf groep 1 al niet lekker in de groep en met de jaren ontstond er meer en meer strijd. Tót ze de oplossing vond. Per ongeluk.
Ciska (33), samen met Luciën, moeder van Hugo (8): “Toen ik zwanger was van Hugo, waren mijn man Luciën en ik het er roerend over eens: onze poezen mochten onder geen beding in de babykamer. De wieg was voor onze baby – net als de box en kinderwagen, trouwens. Stel je voor zeg, dat er straks eentje op ons kind ging liggen. Of hem zou krabben. Bovendien vond ik het vies, kattenharen en bacteriën in het bed van onze baby.
De beesten hielden zich keurig aan onze huisregels. Hugo werd geboren, de katten lieten zich gewillig aan hun staart en haren trekken en nooit sprong er één in de wieg of wipstoel.
Hugo werd twee en we namen er een pup bij: Senna. Gezellig, vonden we, en de completering van ons gezin. Voor Senna golden dezelfde regels: de woonkamer is van iedereen, de slaapverdieping alleen van de mensen.
Hugo was vanaf het eerste moment gek op onze dieren, en zij op hem. Op zijn vierde nam hij al de verantwoordelijkheid voor het voeren, wat hij geen dag vergat. Het waren voor hem misschien wel de broertjes die Luciën en ik hem nooit gaven.
Hij ging naar de basisschool, en daar begon de ellende. Hugo lag niet lekker in de groep. Niet dat de kinderen hem pestten, maar hij hoorde er ook niet bij. Waar al zijn klasgenootjes zich om drie uur verdrongen bij hun ouders om af te spreken, ging Hugo altijd alleen naar huis. Naar zíjn beste vrienden: onze huisdieren.
Inmiddels zit hij in groep vier. School is een marteling voor hem; elke ochtend is het huilen. Hij voelt zich eenzaam, heeft faalangst en een laag zelfbeeld. Het enige moment waarop ik hem zie opleven, is wanneer hij kroelt met onze beesten. Het is ongelooflijk wat voor band ze hebben. Niet alleen de hond, maar ook de poezen springen op zodra hij thuiskomt uit school. Dat doen ze bij mijn man en mij nooit.
Het gebeurde een beetje per ongeluk dat de hond bij Hugo in slaap viel, ongeveer een jaar geleden. Het was op dat moment alleen maar strijd thuis; Hugo had zó’n kort lontje. Alles wat ik van hem vroeg, draaide uit op een conflict. Of hij zijn jas aan de kapstok wilde hangen. Aan tafel kwam voor het avondeten. Of de tv wat zachter mocht.
Hij praatte al zeker een halfjaar met een pedagoog, toen hij op een avond weer eens driftig naar zijn kamer vertrok. De hond moest stiekem mee geglipt zijn; ik had in elk geval niet gemerkt dat hij tegen alle regels in naar boven was. Toen ik na een kwartier ging kijken, lagen ze in elkaar verstrengeld in diepe slaap. Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen ze wakker te maken. Pas de volgende ochtend meldden ze zich weer. Hugo omdat hij naar school moest, de hond omdat hij zijn late avondwandeling had overgeslagen en moest plassen.
Opvallend genoeg was Hugo de daarop volgende dag stukken meer ontspannen. Vrolijk, bijna. Toen hij vroeg of Senna weer bij hem mocht slapen, wilde ik niet weigeren. Dat werd een gewoonte, en elke dag werd Hugo een beetje lichter. Blijer. Sluipenderwijs kropen ook de katten erbij. Dat Hugo nog plek vindt om te slapen is onvoorstelbaar; wanneer ik hem om elf uur een kus geef wanneer we zelf naar bed gaan, bezetten de dieren het overgrote deel van zijn bed en ligt Hugo tegen de muur op het randje van zijn matras.
Het druist in tegen alles wat we ooit afspraken. Hugo’s bed is een nest van bacteriën, en ik moet elke dag boven stofzuigen. Maar als ik zie hoe geborgen hij zich eindelijk voelt, en rustig, denk ik: die hygiëne kan me wat. Van geluk wordt hij stukken gezonder.”
Wende’s zoontje durfde ineens niet meer in het vliegtuig, en wel om deze bizarre reden. Je leest het hier.
Dit verhaal stond eerder in Kek Mama.
Traktaties op school worden steeds creatiever. Van vrolijk versierde fruitspiesjes tot complete kunstwerkjes in een bepaald thema: sommige ouders halen werkelijk alles uit de kast. Ook voor de juf wordt vaak iets extra’s geregeld, maar de traktatie die juf Renata (38) kreeg, was wel héél bijzonder.
Zwanger zijn is prachtig, maar laten we eerlijk zijn: met een steeds groter wordende buik worden zelfs de simpelste dingen een uitdaging. Daar kan Roxanne Bertels, de zwangere vriendin van wielrenner Mathieu van der Poel, inmiddels over meepraten. Op Instagram deelt ze een grappige gedachte die voor veel zwangere vrouwen herkenbaar zal zijn.
Video
Na jarenlang alles alleen te hebben geregeld, veranderde er voor Naomi van As (43) ineens een hoop toen haar grote liefde Sven Kramer (40) in 2022 een punt zette achter zijn schaatscarrière. Hij was opeens veel vaker thuis en dat was voor de oud-hockeyster toch even wennen.
Een verloving, trouwplannen en een toekomst samen: Dave Roelvink en Marijn Kuipers leken helemaal klaar voor de volgende stap. Toch kwam er in september een einde aan hun relatie. Nu vertelt Dave hoe het zover heeft kunnen komen.
Soms komt een dierbare herinnering op het meest onverwachte moment weer tot leven. Dat ontdekte ook Roxeanne Hazes tijdens een vakantie met haar gezin in Florida. Een bezoek aan een plek vol jeugdherinneringen bracht heel wat emoties met zich mee.
Video
Je schoonmoeder die graag helpt met de kinderen? Heerlijk, zou je denken. Maar voor deze moeder werd die hulp steeds minder gezellig toen haar schoonmoeder zich voortdurend bemoeide met de opvoeding van haar dochter. Op een dag was ze er zó klaar mee dat ze besloot de deur niet meer open te doen. Terwijl ze […]
