Een kwart van de bevallende vrouwen kreeg, ondanks dat ze erom vroeg, geen ruggenprik of veel te laat. Dat blijkt uit onderzoek van EenVandaag en Ouders van Nu.
Lees verder onder de advertentie
Elke Nederlandse vrouw heeft recht op pijnbestrijding tijdens de bevalling. Maar in de praktijk gaat dat lang niet altijd goed, blijkt uit een onderzoek onder 10.000 moeders.
Geen ruggenprik
Ruim 1600 van de ondervraagden wilde tijdens de bevalling een ruggenprik. Van deze groep kreeg 61 procent hem (vrijwel) meteen of moest even wachten. 17 procent moest lang wachten en 25 procent kreeg hem zelfs helemaal niet, terwijl ze dat wel wilde. De meerderheid, ongeveer twee derde, had op dat moment al te veel ontsluiting. Maar bij een derde lag het probleem bij het ziekenhuis, omdat er bijvoorbeeld geen anesthesist aanwezig of beschikbaar was.
Sommige moeders werden door hun verloskundige of gynaecoloog aangemoedigd om zonder medicatie te bevallen, ook als ze erom vroegen. ‘De verpleegkundige bleef aandringen dat vrouwenlichamen ervoor zijn gemaakt om met weeën om te kunnen gaan en kinderen te baren’, vertelde een moeder. Veel ondervraagde vrouwen kijken door deze ervaring met een vervelend gevoel terug op hun bevalling. Soms is het zelfs traumatisch. Een op de tien vrouwen heeft het gevoel dat haar pijn niet serieus werd genomen.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Romy* tijdens het optuigen van de kerstboom.
Elke generatie moeders denkt stiekem dat zij het echt anders doet dan de vorige. En dat klopt ook best. Waar oma nog geloofde in “niet lullen maar poetsen”, en onze eigen ouders ineens álles gingen overanalyseren, blijken Gen Z-ouders hun eigen route te kiezen.