Iedere zwangere vrouw droomt van haar perfecte babyshower: een feest vol liefde, verrassingen en alle aandacht voor haar en de baby. Maar wat als je die bijzondere dag ineens moet delen?
Lees verder onder de advertentie
Annemarije: “Ze zeggen weleens: ‘Je krijgt wat je geeft.’ En als dat waar is, dan stond mij een babyshower van koninklijke proporties te wachten. Want geloof me, ik had er inmiddels zóveel georganiseerd dat ik professioneel lintjes kon strikken en met mijn ogen dicht genderneutrale speentjes kon kopen. Voor al mijn vriendinnen – stuk voor stuk – had ik de mooiste dagen geregeld. En telkens dacht ik: wacht maar, ooit ben ik aan de beurt…
Lees verder onder de advertentie
Mijn eigen babyshower
En ja hoor, dat moment kwam eindelijk. Zwanger van mijn eerste kindje, stralend, rond en hormonaal als een dolle. Ik keek uit naar alles – de kleine schopjes, de voorbereidingen, de zoete kleertjes. Maar waar ik misschien nog wel het meest naar uitkeek was de babyshower. Eindelijk mijn eigen babyshower.
Lees verder onder de advertentie
Ik wist dat het eraan zat te komen – een verrassing was het niet helemaal. Mijn beste vriendinnen hadden me immers om een gastenlijst gevraagd en een lijstje met cadeautips. Dat deed ik natuurlijk met liefde. Alles voor het perfecte moment, toch?
Op een mooie zaterdag – ik was toen een week of 34 zwanger – ging ik lunchen met mijn vriend. Gewoon even met z’n twee, een lekker broodje ergens in de stad. Tot ik de lunchroom binnenstapte en er een oorverdovend “HOERA!” klonk. Roze slingers, confetti, een tafel vol taart… Een golf van pure ontroering overspoelde me. Ik begon spontaan te huilen van blijdschap. Dit is het, dit is mijn moment! dacht ik.
Lees verder onder de advertentie
Ik viel mijn vriendinnen dankbaar in de armen. Echt, ik had me geen mooiere verrassing kunnen voorstellen. Tot mijn oog viel op iets… blauws?
Tweede verrassing
Tussen de roze ballonnen – ik was in verwachting van een dochter – hingen ook blauwe. En toen ik verder keek, zag ik iets nog raarders: mensen die ik helemaal niet kende. Ik glimlachte beleefd en ietwat in de war. Voordat ik de kans kreeg om vragen te stellen, riep er iemand ineens hard: ‘Sssssst! Ze komt eraan!’
Lees verder onder de advertentie
Daar stond ze ineens: Irma. Iedereen begon opnieuw te juichen, Irma begon te huilen – en ik stond erbij alsof ik op een bruiloft was waar ik ineens de ceremoniemeester moest delen met een willekeurige voorbijganger. Irma was ook zwanger. En blijkbaar ook verrast met een babyshower. Een gezamenlijke babyshower.
Ik kende Irma amper. Ze was een vriendin van een paar van mijn vriendinnen. Ja, ik had haar een paar keer gezien op feestjes. En ja, ze zat in een paar groepsapps waar ik liever op mute stond. Maar vrienden? Nee. Geen appjes. Geen koffiedates. Geen privécontact. En toch stond ik daar ineens mijn babyshowertaart te snijden met haar.
Lees verder onder de advertentie
We deden alles samen. Cadeautjes uitpakken – om de beurt. Taart aansnijden – tegelijk. Spelletjes – in duo’s. Alsof we een zwanger tweelingpaar waren met één gezamenlijke vriendengroep.
Teleurstelling
Ik heb die dag m’n best gedaan. Echt. Gelachen, geposeerd voor foto’s iedereen bedankt voor de cadeaus. Maar diep vanbinnen voelde het als een teleurstelling verpakt in een roze-blauw lintje. Dit had mijn moment moeten zijn. Mijn droomdag. En in plaats daarvan moest ik hem delen met iemand die praktisch een vreemde voor me was.
Lees verder onder de advertentie
Het voelt ondankbaar om het hardop te zeggen – ik heb cadeautjes gekregen, en taart, en lieve mensen om me heen. Maar ik had liever een kleinere, intiemere babyshower gehad, met alleen mijn mensen. Zonder gedeelde spotlight.
De babyshower van Aranca was ook opvallend: “Toen de politie binnenkwam, wist ik dat dit geen gewone babyshower was.” Je leest het hier.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Soms brengt een nieuwe levensfase precies wat je nodig hebt. Dat geldt ook voor Karen Damen. De voormalige K3-zangeres heeft de afgelopen jaren veel meegemaakt, maar kijkt tegenwoordig met een grote glimlach naar haar leven.
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.