Beeld: Canva
Niels (32) leeft met een serieus probleem: zijn spullen verdwijnen op mysterieuze wijze. Niet omdat hij ze kwijtraakt, maar omdat zijn vrouw ze steelt en zonder pardon weggeeft. Van zijn vishengel tot zijn sportspullen – alles verdwijnt. En toen gebeurde het ondenkbare: ze gaf zijn peperdure laptop weg.
Niels: “Toen ik Lois leerde kennen, was zij degene met een goedbetaalde baan. Ik werkte ook, maar minder uren en voor een lager salaris. Dat was nooit een probleem, want we hielden onze financiën grotendeels gescheiden. Ik betaalde mijn deel, zij het hare. Dus we hadden nooit echt een probleem hierover, tot ik meer begon te verdienen.
Ik wilde een cursus Japans volgen om mijn carrièrekansen te vergroten, maar Lois vond dat onnodig. ‘Waarom zou je geld uitgeven aan iets dat waarschijnlijk toch nergens op uitloopt?’ vroeg ze. Uiteindelijk besloot ik het zelf te betalen en daarnaast extra hard te werken. Het duurde even, maar het is gelukt. Ik kreeg een topbaan met een flink salaris. Sterker nog, ik begon ineens meer te verdienen dan Lois. Dat leek haar in eerste instantie niet te storen, maar al snel merkte ik dat ze anders naar mijn uitgaven keek. Ondertussen hadden we een zoontje gekregen, wat natuurlijk een grote verandering was. Ik deed mijn best om te zorgen dat we niets tekort kwamen, maar Lois leek steeds vaker geïrriteerd als ik iets voor mezelf kocht.
Het begon klein. Ik wilde een keer gaan vissen en zocht mijn hengel, maar die was nergens te bekennen. ‘Oh’, zei Lois nonchalant, ‘ik heb die aan mijn oom gegeven. Hij vist graag en jij gebruikte hem toch nooit.’ Oké, vervelend, maar vooruit. Ik kocht gewoon een nieuwe. Daarna gebeurde het weer. Mijn pre-workout supplementen? Weggegeven aan haar neef. Mijn favoriete jas? Blijkbaar had haar broer die ‘geleend’. En telkens als ik er iets van zei, wuifde ze het weg. ‘Je hebt toch genoeg geld om een nieuwe te kopen?’ Maar het ging niet om geld. Het ging om respect.
Toen hoorde ik haar op een avond bellen met haar zus. Ze vertelde enthousiast dat haar ouders binnenkort bij ons kwamen wonen. Fijn dat ik hier ook iets van wist. Even ter info: we hebben drie kamers. Eén slaapkamer, een kantoor voor haar en één kamer die ik gebruik als werkplek en hobbyruimte. We waren al op zoek naar een grotere woning, maar dat ging niet zo snel. Tot die tijd sliep onze baby bij ons op de kamer, zodat hij later een eigen slaapkamer kon krijgen. Maar nu had Lois blijkbaar bedacht dat mijn werkruimte eraan moest geloven om plaats te maken voor haar ouders. Terwijl we er juist voor hadden gekozen om het op deze manier te doen, zodat onze baby uiteindelijk zijn eigen kamer zou krijgen – niet om mijn werkplek op te offeren.
Op een dag kwam ik thuis en merkte ik meteen dat er iets miste. Mijn laptop was weg. Ik zocht overal, maar geen spoor. ‘Lois, waar is mijn laptop?’ vroeg ik haar. ‘Oh’, zei ze alsof het niets was, ‘ik heb hem aan mijn neefje gegeven. Hij had er eentje nodig voor school.’ Ik stond met mijn mond vol tanden. ‘Waarom zou je dat doen zonder het te vragen? Dat ding was peperduur!’ Haar antwoord: ‘Je verdient genoeg, je kan toch gewoon een nieuwe kopen?’ Dat was het moment waarop ik besefte dat dit niet zomaar een actie was. Dit was iets anders. Was het jaloezie? Werd ze onzeker omdat ik nu meer verdiende? Of dacht ze echt dat mijn spullen zomaar gemeenschappelijk bezit waren? Ik heb trouwens meteen de zus van Lois gebeld om mijn laptop terug te halen, want dit was absoluut niet besproken.
Dat was de druppel. Ik besloot om een slot op mijn werkruimte te zetten en verplaatste al mijn spullen daarnaartoe. Mijn spullen zijn van mij. Punt. Of dit de beste manier was om het aan te pakken? Geen idee. Maar één ding weet ik wel: vanaf nu blijft ze met haar handen van mijn spullen af. Ze steelt gewoon mijn spullen en geeft ze dan weg.
Wat het nog frustrerender maakt, is dat ik geen contact meer heb met mijn ouders vanwege haar. Ze keurden onze relatie niet goed vanwege Lois haar geloof en uit liefde voor Lois heb ik de band met hen verbroken. Maar nu begin ik me af te vragen of dat wel de juiste keuze was.
En eerlijk gezegd… ik begin steeds vaker te twijfelen of dit huwelijk nog wel werkt. Want als je vrouw je niet eens respecteert, wat blijft er dan nog over?”
Ook Matthew kreeg geen respect van zijn vrouw: zij gooide de videocamera van zijn overleden vrouw weg, een dierbaar cadeau voor zijn dochter. Benieuwd naar zijn hele verhaal? Je leest het hier.
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
