Beeld: Canva
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van *Caro (39) en haar man Harold (42). Ze hebben twee kinderen, Sascha (13) en Max (7).
Op 1 januari 2026 veranderde het leven van het gezin compleet: Caro en Harold bleken 2 miljoen euro te hebben gewonnen in de Oudejaarsloterij.
Salaris Elise (netto, 24 uur): € 2.150
Salaris Thomas (netto, 32 uur): € 3.050
Kinderbijslag (omgerekend per maand): € 230
Kindgebonden budget: € 0
Zorgtoeslag: € 0
Totaal: € 5.430
Hypotheek: € 0
Gas, water en licht: € 285
Gemeentelijke belastingen en waterschapsbelasting: € 155
Onderhoud huis (reservering): € 250
Zorgverzekeringen: € 365
Overige verzekeringen: € 145
Boodschappen en huishoudelijke artikelen: € 950
Twee auto’s (brandstof, verzekering, belasting en onderhoud): € 550
Telefoon, internet en tv: € 125
Kleding en schoenen: € 275
Sport en hobby’s kinderen: € 190
Schoolkosten en ouderbijdragen: € 60
Uitjes, verjaardagen en cadeaus: € 350
Vakantiepotje: € 650
Persoonlijke verzorging en kapper: € 160
Eigen risico zorgverzekering (reservering): € 65
Schoonmaakhulp: € 240
Uit eten en afhaalmaaltijden: € 250
Overige uitgaven: € 200
Totaal: € 5.665
Maandelijks tekort uit inkomen: € 235
Resterend vermogen na deze uitgaven: € 1.530.000
Verdeling vermogen:
Spaarrekeningen en deposito’s: € 530.000
Beleggingen: € 1.000.000
Caro: “Ik weet nog precies hoe het voelde toen Harold op nieuwjaarsdag de uitslag controleerde. We zaten aan de keukentafel. De kinderen waren boven aan het spelen en ik was bezig de kerstspullen op te ruimen. Thomas had het lot al drie keer gecontroleerd en vroeg of ik even wilde komen kijken. Ik dacht dat we misschien duizend euro hadden gewonnen. Of tienduizend, als we echt geluk hadden, maar hij draaide zijn telefoon naar me toe en zei: volgens mij hebben we twee miljoen.
Ik begon te lachen, omdat ik dacht dat hij een grap maakte. Pas toen we het bedrag nog een keer hadden gecontroleerd, drong het langzaam door. We waren miljonair. Van de ene op de andere dag. Het gekke is dat ik die avond alsnog de aanbiedingen van de supermarkt zat te bekijken. Alsof er helemaal niets was gebeurd.
Voor de geldprijs hadden we het niet slecht, maar we moesten wel opletten. Harold werkte fulltime als projectleider en ik werkte drie dagen op een administratiekantoor. Samen verdienden we ongeveer € 5.400 netto per maand, inclusief kinderbijslag. Daarvan ging destijds € 1.320 naar de hypotheek.
We hadden ongeveer € 14.000 spaargeld. Dat klinkt misschien als een mooie buffer, maar met twee kinderen, een koophuis en een auto die regelmatig naar de garage moest, was het ook weer niet ontzettend veel. Ik hield iedere maand een Excelbestand bij. Daarin stond precies hoeveel we aan boodschappen mochten uitgeven, wat er naar de spaarrekening ging en hoeveel ruimte er was voor leuke dingen.
Een vakantie naar Frankrijk betekende dat we de maanden ervoor extra moesten sparen. Als de wasmachine kapotging, was dat vervelend. En als Sascha nieuwe schoenen nodig had, terwijl we net een dure autoreparatie hadden gehad, moest ik soms schuiven met geld. Nu hoeven we daar niet meer over na te denken. Dat is misschien wel het grootste cadeau van die twee miljoen. Niet de luxe, niet de auto, maar het feit dat er geen financiële paniek meer ontstaat als er iets kapotgaat.
Een van de eerste dingen die we deden, was een afspraak maken met een financieel adviseur. We wilden absoluut voorkomen dat we onverstandige beslissingen zouden nemen. We hadden nog nooit zulke bedragen op onze rekening gezien en wisten eigenlijk niet wat verstandig was.
We hebben uiteindelijk besloten om onze hypotheek van € 238.000 volledig af te lossen. Dat voelde fantastisch. We wonen in een vrijstaande woning die we zeven jaar geleden hebben gekocht. We waren er altijd gelukkig, maar de maandelijkse hypotheek was natuurlijk een flinke kostenpost. Toen de laatste aflossing was verwerkt, heb ik zeker tien minuten naar het scherm van mijn bankapp gekeken. Het huis was helemaal van ons.
Daarnaast hebben we € 85.000 uitgegeven aan een verbouwing. De keuken was oud, de badkamer moest nodig worden vervangen en we wilden al jaren openslaande deuren naar de tuin. Vroeger hadden we waarschijnlijk alles in fases gedaan. Eerst sparen voor de keuken, dan een paar jaar later de badkamer. Nu konden we het in één keer laten uitvoeren. Een compleet nieuw huis kopen, wilden we niet. Daar vroegen mensen wel naar toen ze hoorden dat we een groot bedrag hadden gewonnen, maar waarom zouden we verhuizen? De kinderen hebben hier hun vriendjes en wij voelen ons thuis.
Harold had altijd één grote wens: een mooie elektrische auto. Niet eens een extreem dure sportwagen, maar wel een auto waar hij normaal gesproken nooit zoveel geld aan zou uitgeven. We hebben uiteindelijk een elektrische SUV gekocht van € 58.000. Daarnaast hebben we voor mij een tweedehands auto van € 14.000 gekocht. Dat was best een gek moment. Ik heb jarenlang auto’s gereden van maximaal € 8.000. Bij de dealer stond ik ineens naar een auto van bijna zestigduizend euro te kijken. Harold was dolenthousiast, maar ik vond het vooral spannend.
Wat misschien nog wel meer verschil maakt dan de spullen die we hebben gekocht, is dat Thomas minder is gaan werken. Hij werkte altijd veertig uur en is nu teruggegaan naar 32 uur. Daardoor verdient hij ongeveer € 3.050 netto per maand in plaats van de € 3.650 die hij daarvoor kreeg. Ik werk nog steeds drie dagen per week en verdien € 2.150 netto. Ik heb erover nagedacht om helemaal te stoppen, maar dat wil ik niet. Ik vind mijn collega’s leuk en haal voldoening uit mijn werk.
Samen krijgen we nu, inclusief de kinderbijslag, € 5.430 per maand binnen. Onze maandelijkse uitgaven zijn € 5.665. Dat betekent dat we iedere maand € 235 meer uitgeven dan we verdienen. Vroeger zou ik daar wakker van hebben gelegen. Nu halen we dat bedrag van onze spaarrekening. Op jaarbasis gaat het om € 2.820. Natuurlijk is dat geld, maar met ons vermogen kunnen we ons dat veroorloven. We hebben wel afgesproken dat we niet ieder jaar onze uitgaven verder laten stijgen. Het zou makkelijk zijn om steeds luxer te gaan leven. Een duurdere auto, een groter huis, iedere maand een weekend weg. Maar dat willen we niet.
Na de hypotheek, verbouwing, auto’s en andere grote uitgaven bleef er ongeveer € 1,53 miljoen over. Daarvan hebben we € 1 miljoen laten beleggen via een vermogensbeheerder. De overige € 530.000 hebben we verdeeld over spaarrekeningen en deposito’s. We hebben bewust niet alles belegd. Ik vind het prettig dat we een groot bedrag direct beschikbaar hebben, ook al weet ik dat beleggingen op de lange termijn mogelijk meer kunnen opleveren.
Onze adviseur heeft ook uitgelegd dat we rekening moeten houden met vermogensbelasting. Met zo’n groot vermogen kun je niet zomaar aannemen dat alle rente en beleggingsopbrengsten vrij besteedbaar zijn. Daarom beschouwen we het geld dat belegd is niet als een extra maandelijks salaris. De waarde kan stijgen, maar ook dalen en we willen voorkomen dat we ons rijker gaan voelen als de beurs toevallig een goed jaar heeft. We bekijken één keer per kwartaal hoe ons vermogen ervoor staat. Harold vindt dat interessant. Ik vind het soms nog steeds onwerkelijk om zulke bedragen te zien.
Waar we wel meer geld aan uitgeven, zijn vakanties. Vroeger gingen we meestal twee weken met de auto naar Frankrijk. We boekten een stacaravan op een camping en namen zoveel mogelijk boodschappen mee vanuit Nederland. Afgelopen zomer zijn we met z’n vieren drie weken naar Amerika geweest. We hebben een rondreis gemaakt en verschillende nationale parken bezocht. Alles bij elkaar kostte die reis ongeveer € 17.000. Dat is een bedrag waar we vroeger misschien vijf jaar voor hadden moeten sparen. Nu konden we het gewoon betalen.
Tekst gaat verder onder de podcast
Ik vond het geweldig om de kinderen zo te zien genieten. Vooral Max was helemaal onder de indruk van de grote auto’s en de hotels met zwembaden. Tegelijkertijd merkte ik dat de kinderen heel snel wennen aan luxe. Toen we terugkwamen, vroeg Sascha of we volgend jaar weer zo’n verre reis konden maken. Daar schrok ik een beetje van. Ik wil niet dat ze denken dat dit normaal is. We zetten nu iedere maand € 650 apart voor toekomstige vakanties. Dat is € 7.800 per jaar. Willen we een keer een duurdere reis maken, dan bespreken we bewust of we daarvoor extra geld uit ons vermogen willen gebruiken.”
Het moeilijkste aan die twee miljoen is misschien wel dat we bijna niemand hebben verteld welk monsterlijk geldbedrag we écht hebben gewonnen. Onze ouders weten het en mijn zus ook. Verder hebben we het stilgehouden, omdat we bang zijn dat mensen anders naar ons gaan kijken. We hebben allebei een broer en zus geholpen met geld. In totaal hebben we € 50.000 aan familie geschonken, waarbij we de eventuele schenkbelasting hebben meegenomen in het advies dat we kregen.
Dat hebben we met liefde gedaan, maar het maakt ook ingewikkeld. Waar trek je de grens? Een tijdje geleden vertelde een vriendin dat ze haar hypotheek nauwelijks nog kon betalen. Mijn eerste gedachte was dat ik haar best € 20.000 zou kunnen geven. Dat zou voor ons financieel mogelijk zijn en voor haar misschien een wereld van verschil maken. Harold vroeg wat we dan zouden doen als een andere vriendin in de problemen kwam. Of een neef. Of een collega. Daar had ik geen antwoord op. We willen graag mensen helpen, maar we kunnen niet iedereen financieel onderhouden. Soms voelt het bijna verkeerd om zoveel geld te hebben terwijl anderen iedere maand moeten puzzelen.
Onze boodschappen zijn wel een stuk duurder geworden. Vroeger probeerde ik met ongeveer € 650 per maand rond te komen. Nu geven we gemiddeld € 950 uit aan boodschappen en huishoudelijke artikelen. We kopen vaker verse vis, halen lekker brood bij de bakker en ik let veel minder op aanbiedingen. Als de kinderen aardbeien willen in de winter, koop ik die soms gewoon. Toch vind ik € 950 ook weer een behoorlijk bedrag. Laatst zag ik dat we in één week € 280 hadden uitgegeven aan boodschappen. Toen heb ik tegen Harold gezegd dat we misschien iets beter moesten opletten.
We hebben inmiddels ook een schoonmaakhulp die iedere week komt. Dat kost € 240 per maand. Vroeger had ik dat nooit overwogen, maar het scheelt ons zoveel tijd en gedoe. Vooral op mijn vrije dagen vind ik het heerlijk dat ik niet eerst het hele huis hoef schoon te maken.”
Sascha en Max weten niet dat we twee miljoen hebben gewonnen. Ze weten dat we een prijs hebben gewonnen en dat we daardoor het huis konden verbouwen en een mooie vakantie konden maken, maar het bedrag kennen ze niet. We hebben daar bewust voor gekozen. Ik wil niet dat ze op school gaan vertellen dat hun ouders miljonair zijn. Kinderen kunnen zoiets natuurlijk moeilijk geheimhouden. Bovendien wil ik dat ze leren dat geld niet vanzelf komt.
Sascha krijgt € 4 zakgeld per week en Max € 2. Dat hebben we niet verhoogd. Als Sascha iets duurs wil kopen, moet ze daar nog steeds voor sparen. Laatst wilde ze een paar sneakers van € 140. Ze vroeg of ik die niet gewoon kon betalen, omdat we toch geld hadden gewonnen. Ik heb gezegd dat ik dat niet ging doen. Ze was boos. Snap ik, maar ja. Helaas.
Wat ik nooit had verwacht, is dat zoveel geld ook nieuwe zorgen met zich meebrengt. Vroeger maakte ik me druk over een onverwachte rekening van € 800. Nu kan ik soms piekeren over wat er gebeurt als de beurs instort. Of als we verkeerde financiële beslissingen nemen. Natuurlijk weet ik dat onze situatie totaal anders is dan die van gezinnen die moeite hebben om rond te komen. Ik wil absoluut niet doen alsof onze problemen vergelijkbaar zijn, maar ik voel wel een bepaalde verantwoordelijkheid. Dit geld kan ons leven en dat van onze kinderen voorgoed veranderen. Misschien zelfs dat van onze kleinkinderen. Dan wil je er niet onverstandig mee omgaan.
Harold is daar veel makkelijker in. Hij zegt dat we vooral moeten genieten en niet iedere euro drie keer moeten omdraaien. Daar heeft hij ook gelijk in. Alleen zit zuinig zijn blijkbaar zo diep in mijn systeem dat ik het niet zomaar kan loslaten. Sinds we dit enorme geldbedrag hebben we gewonnen, verschillen we vaak van mening en dat vind ik soms lastig.
We hebben bewust besloten om ons gewone inkomen als uitgangspunt te blijven gebruiken. We zouden allebei kunnen stoppen met werken. Met ruim anderhalf miljoen euro aan vermogen en een afbetaald huis hebben we ontzettend veel mogelijkheden. Toch willen we dat voorlopig niet. We zijn allebei nog jong en vinden ons werk leuk. Bovendien geeft het structuur aan ons leven en ik vind het een prettig idee dat we niet volledig afhankelijk zijn van ons vermogen.
Wat ik wel anders doe, is veel meer genieten van kleine dingen. Op woensdagmiddag haal ik de kinderen uit school en gaan we soms ergens lunchen. Vroeger vond ik € 45 voor een lunch met z’n drieën eigenlijk te duur. Nu denk ik: waarom niet? Afgelopen maand ging onze vaatwasser kapot. Een nieuwe kostte € 899. Ik heb hem besteld zonder eerst drie websites te vergelijken of te wachten op een aanbieding. Heel onbenullig misschien, maar voor mij was het een bijzonder moment. Ik realiseerde me ineens hoeveel rust geld kan geven.
We hebben geen villa gekocht, geen dure horloges en we vliegen niet iedere maand naar een tropisch eiland. We wonen nog steeds in hetzelfde huis, de kinderen gaan naar dezelfde school en op vrijdagavond eten we gewoon pizza op de bank. Alleen hoeven we ons nooit meer af te vragen of we die pizza wel kunnen betalen.”
Ook Lente (35) deelde haar bankrekening, maar haar spaarrekening is stiekem wel iets waar ze zich voor schaamt. Hier lees je er meer over.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Video
Als Merel (36) een berichtje krijgt van de juf van haar dochter Sara (6), denkt ze dat het om een gewoon oudergesprek gaat. Maar eenmaal op school krijgt ze zulke ongemakkelijke vragen dat ze zich steeds meer zorgen begint te maken. Wat heeft haar dochter in vredesnaam verteld?
Video
Betaal je braaf elke keer de Tikkie voor verjaardagcadeaus voor je vriendinnen, maar als je zelf jarig bent, geeft niemand thuis. Lekker dan.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Video
Sommige beslissingen neem je als moeder zonder er ook maar een seconde over na te denken. Zo gaf Ilja haar dochter Feline jaren geleden een schattig knuffeltje. Een lief gebaar, dacht ze. Maar inmiddels zijn haar kinderen tieners en blijkt dat ene knuffeltje nog altijd onderwerp van gesprek.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van Sophia (31). Ze gaat binnenkort trouwen en heeft voor haar grote dag een dresscode bedacht. Alleen weigeren haar vriendinnen zich daaraan te houden.
