Eigen beeld
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En ze denkt dat veel moeders dit herkennen.
Faryel Bhailal is 39 jaar, al 25 jaar samen met Maarten, moeder van Evy (7) en oprichter van Amsterdam Cupcake Company. Haar bedrijf bestaat vijftien jaar en overwon een flinke financiële crisis.
Faryel: “Ik vind het best kwetsbaar om dit hardop te zeggen, maar soms verlang ik naar een dag waarop helemaal niemand iets van me nodig heeft. Waarop ik niet de moeder van Evy ben, niet de partner van Maarten, niet de ondernemer die overal over moet nadenken en ook niet de vriendin die gezellig afspreekt. Gewoon even Faryel, zonder verantwoordelijkheden en zonder het gevoel dat ik iets nuttigs zou moeten doen.
En terwijl ik dat opschrijf, merk ik dat ik alweer de behoefte voel om uit te leggen hoeveel ik van mijn gezin houd. Alsof ik dat eerst moet bewijzen voordat ik mag toegeven dat ik soms ook gewoon behoefte heb aan mezelf.
Een tijdje geleden gingen Maarten en onze dochter Evy van zeven bijna een week samen weg. Natuurlijk wist ik dat ik ze zou missen, maar ik keek er ook ontzettend naar uit. Bijna een hele week waarin ik zelf kon bepalen wat ik ging doen. Geen overleg over eten, geen bedtijden en geen rekening houden met de planning van iemand anders. Nou, dat zou wat worden. En dat werd het ook. Alleen niet helemaal zoals ik had bedacht.
Want opeens had ik tijd! Dus ik ging lekker aan mijn bedrijf werken, want daar lagen nog zoveel leuke ideeën. Ik sprak af met vriendinnen en plande allerlei dingen waar ik normaal niet aan toekom. En toen besloot ik ook nog eens alle keukenkastjes leeg te halen, schoon te maken en eindelijk eens logisch in te delen. Om vervolgens met dezelfde energie mijn kledingkast opnieuw in te richten en alle oude kleding uit te zoeken. Allemaal dingen die best eens mochten gebeuren, maar die werkelijk niet per se in déze week hoefden.
Voor ik het wist, zat mijn hele week propvol. Ik had ontzettend veel gedaan, mensen gezien, mijn kasten waren heerlijk georganiseerd en mijn hoofd zat vol nieuwe plannen. Maar toen Maarten en Evy weer thuiskwamen, besefte ik ineens iets. Ik had eigenlijk helemaal geen tijd voor mezelf genomen.
Ik had alleen een week gehad waarin ik eindelijk tijd had voor alle andere dingen. En daar moest ik toch wel een beetje om lachen. Zelfs met een leeg huis en niemand die iets van me nodig had, had ik mezelf gewoon weer een volle agenda bezorgd. Blijkbaar ben ik daar inmiddels behoorlijk goed in geworden.
Maarten en ik zijn al 25 jaar samen. We kregen verkering toen we veertien waren en zijn eigenlijk samen volwassen geworden. Inmiddels hebben we een dochter, run ik al vijftien jaar mijn eigen bakkerij en bestaat ons leven uit alles wat daar zo’n beetje bij komt kijken.
En ik vind dat een heerlijk leven. Maar ergens tussen het moederschap, ondernemen, het huishouden en alle leuke sociale dingen vergeet ik soms dat ik ook gewoon nog mezelf ben. Een vrouw die misschien weleens een hele dag in bed wil liggen met een boek, zomaar wil gaan winkelen of drie films achter elkaar wil kijken. Zonder ook maar één nuttig ding te doen. En vooral zonder me daar schuldig over te voelen.
Het grappige is dat ik in mijn bedrijf de afgelopen jaren juist heb geleerd om ruimte te maken en grenzen te stellen. Maar blijkbaar moet ik dat privé nog een beetje oefenen. Gelukkig staan Maarten en ik inmiddels op een punt in onze relatie waarop we hier steeds opener en zonder oordeel over kunnen praten. Ik kan zeggen dat ik soms tijd wil waarin ik helemaal nergens verantwoordelijk voor ben, zonder dat hij hoeft te denken dat ik liever zonder hem of Evy ben.
En dat voelt fijn. Want ik merk hoe lang ik dit soort verlangens eigenlijk heb weggeduwd, simpelweg omdat ik vond dat ik ze niet hoorde te hebben. Deze week heeft me vooral geleerd dat ik niet kan blijven wachten tot er vanzelf tijd voor mezelf overblijft. Want blijkbaar weet ik die tijd moeiteloos weer vol te plannen met alles wat nog gedaan kan worden.
En natuurlijk kan ik zeggen dat dit nu eenmaal de fase is waarin we zitten. Een jong gezin, een eigen bedrijf, een druk leven. Maar hoeveel fases gaan er eigenlijk nog komen waarin ik tegen mezelf zeg: straks wordt het rustiger?
Dit is mijn leven. Nu. En ik wil er niet alleen voor iedereen zijn, maar er zelf ook helemaal in aanwezig zijn. Dus ik ga die tijd voortaan bewust vrijmaken. Een dag in mijn agenda waarop helemaal niets hoeft. Geen moederrol, geen ondernemerspet, geen afspraken en ook geen lijstjes met dingen die ik eindelijk eens kan aanpakken. Gewoon een dag voor mezelf, omdat dat óók belangrijk is. En die keukenkastjes? Die lopen echt niet weg.
Liefs,
Faryel
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
