Beeld: Michelle Phaf
Nathalie (35) is alleenstaand moeder van twee kinderen (7 en 5) en werkt sinds vijftien jaar bij de Haagse politie. Eerst als agent op straat, nu loopt ze stage als brigadier bij de recherche.
“Gevaarlijk? Zo zie ik mijn werk niet. Natuurlijk kom ik als agent in situaties terecht waarin iets mis kan gaan. Ik heb alles wel meegemaakt, van burenruzies tot steekpartijen. Maar het echte gevaar zit vaak in de alledaagse dingen.
Ik herinner me een aanrijding waarbij een vrouw met haar fiets in de tramrails terechtkwam en dodelijk verongelukte. Dat kan iedereen overkomen. Juist daardoor ben ik als moeder bij mijn kinderen extra alert op simpele dingen: niet tussen auto’s staan, goed uitkijken bij het oversteken. Lessen die iedereen zijn kinderen meegeeft, maar bij mij komen ze vanuit ervaring.
Ik vertel mijn kinderen best veel over wat ik meemaak, maar wel op een niveau dat bij hun leeftijd past. Ze hoeven niet te weten dat mama ooit is bedreigd met een samoeraizwaard. Wat ik ze vooral níét wil meegeven, is het idee dat ik elke dag in gevaar ben. Ze moeten zich veilig voelen. Wel vertel ik het ze als ik iemand heb geholpen, of als iets verdrietigs is gebeurd, zoals een overlijden. Ze vinden mijn werk geweldig. Als ik op school kom, roepen ze trots: ‘Mijn moeder is de politie!’
De vroege of juist late diensten, nachten doorhalen – hoe heerlijk ik mijn baan als blauw op straat ook vind, hij is wel lastig te combineren met de opvang van mijn kinderen. Dus stap ik binnenkort over naar de recherche. En dat terwijl het nooit mijn droom was om agent te worden, ik volgde een opleiding tot binnenhuisarchitect. Maar dat is meer dan vijftien jaar geleden, er was een banentekort. Ik zag een oproep van de politie en dacht: dat lijkt me wel wat. Ik was pas negentien. Het bleek precies de juiste keuze: het is afwisselend, betekenisvol en nooit saai. In de afgelopen vijftien jaar is er wel veel veranderd. Vroeger was het vooral een mannenwereld, nu zijn er steeds meer vrouwen in het korps. Soms werkt dat in mijn voordeel. Vrouwen hebben vaak een de-escalerende werking, maar uiteindelijk draait het vooral om hoe je als mens reageert – niet om je geslacht.
Ik was twee keer zwanger terwijl ik in uniform op straat liep. Ik was me bewust van mijn kwetsbaarheid, maar zag het niet als een gevaar. Zoals ik nooit met angst de straat opga. Als je voortdurend zou denken: misschien kom ik vandaag niet thuis, kun je dit werk niet doen. Mochten mijn kinderen in mijn voetsporen willen treden, dan houd ik ze niet tegen. Ik wil dat ze worden wie ze zijn, zolang ze anderen maar behandelen zoals ze zelf behandeld willen worden. Leef vrij, maar binnen de grenzen.”
Ook Sinnika (53) is moeder en heeft gevaarlijk werk. Haar vluchttas staat altijd klaar. Hier lees je meer over haar baan.
Dit artikel verscheen eerder in Kek Mama ‘Back to Work’
Wat als je wordt uitgenodigd voor een kerstdiner, en dan onverwacht een rekening gepresenteerd krijgt? Het overkwam Eva (33) en ze weet niet wat ze ermee aan moet.
Denk je met Kerstmis alle stress te hebben gehad? Nou, dat is niet voor iedereen het geval. Bij Sanne (34) zorgt oud en nieuw vooral voor veel stress en irritatie.
Vakantie: Zon op je gezicht, kinderen die lief spelen, een wijntje in de zon en eindelijk even niks hoeven. Althans, dat is het beeld in je hoofd. De werkelijkheid? Die is soms net even anders. Van vakanties die volledig in het water vallen tot momenten waarop je denkt: waarom zijn we hier in vredesnaam aan […]
Een Belgische stewardess heeft tijdens een lunch in Nairobi het leven van een baby gered. Dat meldt HLN. Dankzij haar snelle handelen en EHBO-kennis kon het kindje weer ademen.
Tot 1956 werden vrouwen ontslagen als ze gingen trouwen. De tijden zijn sindsdien wel veranderd, zou je denken, maar zwangerschapsdiscriminatie komt helaas maar al te vaak voor. Marleen Staal merkte dat ze in de overdrive ging om zich te bewijzen toen ze zwanger was.
Ze is de hoogstgenoteerde vrouwelijke self-made miljonair in de Quote Top 100, maar dat was nooit haar doel. Sharon Hilgers van My Jewellery begon gewoon met fröbelen aan de keukentafel en van het een kwam het ander.
