Zoon van familie Verleg uit Een Huis Vol opgenomen in het ziekenhuis
De familie Verleg, bekend van Een Huis Vol Emigreert, verruilde Nederland voor een nieuw leven in Spanje en leek daar helemaal op hun plek.
Lees meer
Isabella: ‘Ik schrok me rot toen ik de tekening van mijn kind tussen de andere zag hangen’
Beeld: Canva
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Lees verder onder de advertentie
Waar andere kinderen zonnetjes tekenen met lachende gezichtjes, lijkt hier eerder sprake van een artistieke ontmoeting met het onbekende.
Altijd raak
Isabella: “Ik zweer het: leg twintig kindertekeningen op een tafel en ik pik die van onze dochter er binnen drie seconden uit. Niet omdat ze zo netjes binnen de lijntjes kleurt (haha, was het maar zo), maar omdat haar figuren, nou ja, een beetje uit de realiteit lijken te zijn ontsnapt. Ogen zitten zelden waar je ze verwacht. Soms zweeft er één ergens boven het hoofd, alsof het lichaam het ook even niet meer bij kan houden. Armen groeien uit knieën, vingers vermenigvuldigen zich alsof ze op rantsoen waren en ineens vrij spel kregen. En monden? Die zijn óf angstaanjagend groot, of compleet afwezig. Geen middenweg.
Lees verder onder de advertentie
De juf
Op school hangen de tekeningen keurig naast elkaar. Blije huisjes, regenbogen, gezinnetjes. En dan die van onze dochter. Ik zie ouders subtiel twee stappen achteruit doen. Alsof ze denken: moeten we hier iets van vinden? De juf glimlacht altijd nét iets te breed als ze haar werk aanwijst. ‘Ze heeft een bijzondere kijk op het menselijk lichaam’, zegt ze dan. Dat is juffentaal voor: ik weet ook niet wat hier gebeurt, maar laten we het positief houden.
Lees verder onder de advertentie
Lees ook
Trots en een beetje bezorgd
En toch, en dit is het verwarrende, ben ik ook gewoon trots. Want waar andere kinderen braaf natekenen wat ze zien, lijkt onze dochter iets anders te doen. Iets diepers? Of misschien juist totaal willekeurigs. ‘Dit zijn jullie’, zegt ze dan. Ik kijk naar een wezen met zes vingers, een oog op de kin en benen die alle kanten op staan.
‘Leuk’, zeg ik. ‘En wie is papa?’ ‘Die met de tanden.’
Lees verder onder de advertentie
Steeds erger
Laatst tekende ze ons gezin op vakantie. De zee was zwart. De zon had tanden. En wij stonden ernaast met armen die zich niet aan anatomische afspraken hielden. Maar hey, misschien zit hier een toekomstige kunstenaar in die later geëxposeerd wordt en waar mensen dan heel serieus bij knikken en zeggen: ‘Je voelt de onrust.’ Wij hangen die tekeningen gewoon op de koelkast. Tussen de magneten en de boodschappenlijstjes.”
Lees verder onder de advertentie
Ook Charlotte heeft wel eens wat ongemakkelijke momenten als het op haar kinderen aan komt. Haar verhaal lees je hier.
Abonneer met cadeau of korting
Ga voor me-time met Kek Mama
Ook interessant voor jou
Lees verder onder de advertentie
