Beeld: Canva
Sommige ouders herkennen het kunstwerk van hun kind meteen tussen twintig anderen. Niet door de naam erop, maar door de onmiskenbare… stijl.
Waar andere kinderen zonnetjes tekenen met lachende gezichtjes, lijkt hier eerder sprake van een artistieke ontmoeting met het onbekende.
Isabella: “Ik zweer het: leg twintig kindertekeningen op een tafel en ik pik die van onze dochter er binnen drie seconden uit. Niet omdat ze zo netjes binnen de lijntjes kleurt (haha, was het maar zo), maar omdat haar figuren, nou ja, een beetje uit de realiteit lijken te zijn ontsnapt. Ogen zitten zelden waar je ze verwacht. Soms zweeft er één ergens boven het hoofd, alsof het lichaam het ook even niet meer bij kan houden. Armen groeien uit knieën, vingers vermenigvuldigen zich alsof ze op rantsoen waren en ineens vrij spel kregen. En monden? Die zijn óf angstaanjagend groot, of compleet afwezig. Geen middenweg.
Op school hangen de tekeningen keurig naast elkaar. Blije huisjes, regenbogen, gezinnetjes. En dan die van onze dochter. Ik zie ouders subtiel twee stappen achteruit doen. Alsof ze denken: moeten we hier iets van vinden? De juf glimlacht altijd nét iets te breed als ze haar werk aanwijst. ‘Ze heeft een bijzondere kijk op het menselijk lichaam’, zegt ze dan. Dat is juffentaal voor: ik weet ook niet wat hier gebeurt, maar laten we het positief houden.
En toch, en dit is het verwarrende, ben ik ook gewoon trots. Want waar andere kinderen braaf natekenen wat ze zien, lijkt onze dochter iets anders te doen. Iets diepers? Of misschien juist totaal willekeurigs. ‘Dit zijn jullie’, zegt ze dan. Ik kijk naar een wezen met zes vingers, een oog op de kin en benen die alle kanten op staan.
‘Leuk’, zeg ik. ‘En wie is papa?’ ‘Die met de tanden.’
Laatst tekende ze ons gezin op vakantie. De zee was zwart. De zon had tanden. En wij stonden ernaast met armen die zich niet aan anatomische afspraken hielden. Maar hey, misschien zit hier een toekomstige kunstenaar in die later geëxposeerd wordt en waar mensen dan heel serieus bij knikken en zeggen: ‘Je voelt de onrust.’ Wij hangen die tekeningen gewoon op de koelkast. Tussen de magneten en de boodschappenlijstjes.”
Ook Charlotte heeft wel eens wat ongemakkelijke momenten als het op haar kinderen aan komt. Haar verhaal lees je hier.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Video
Betaal je braaf elke keer de Tikkie voor verjaardagcadeaus voor je vriendinnen, maar als je zelf jarig bent, geeft niemand thuis. Lekker dan.
Video
Altijd maar doorgaan, leuke dingen plannen en het liefst overal bij zijn. Maar wat als je lichaam regelmatig op de rem trapt? Emma Deckers (28), de dochter van Daphne Deckers (58) en Richard Krajicek (54), weet inmiddels hoe belangrijk het is om naar haar lichaam te luisteren.
Nog even en je kind heeft zomervakantie. Wil je last minute nog een afscheidscadeau voor de meester (of crècheleider) scoren? Bekijk dit lijstje met ideeën.
Twee kinderen, veel ambitie en zelden alles onder controle. Mijn partner zit regelmatig wekenlang in het buitenland, dus ben ik vaak mijn eigen back-up. Kortom: hybride alleenstaande moeder. Ik neem je mee in hoe dat eraan toegaat. Met chaos, de nodige breakdowns, hoognodige dromen en een beetje aanmodderen. Want uiteindelijk doet iedereen maar wat.
