Beeld: Canva
Opvoeden: we doen allemaal maar wat. Want laten we eerlijk zijn, niemand heeft een handleiding gekregen. Maar leraren valt het meteen op.
Er zijn mensen die een heel goed beeld hebben van wat er speelt achter de voordeur: leraren. Zij zien dagelijks honderden kinderen (en ouders) en pikken daardoor razendsnel signalen op. Online deelden leraren massaal hun ervaringen. Dit zijn een aantal opvallende en soms confronterende red flags, volgens hun.
Sommige kinderen worden volgens leraren flink onder druk gezet om te presteren, terwijl dat helemaal niet bij ze past. Online zegt een leraar: “Een van de moeilijkste aspecten van het leraarschap is zien hoe leerlingen in excellentie- of AP-klassen worden geduwd waar ze niet klaar voor zijn, puur vanwege druk vanuit hun familie of culturele verwachtingen”. De boodschap? Soms zit groei juist in een stapje terug doen.
Een andere klassieker: ouders die vooral vertellen hoe slecht de vorige school was. “Voor mij is het absoluut het moment waarop het eerste gesprek draait om hoe slecht/teleurstellend/niet-ondersteunend hun vorige scholen waren… Ze zullen altijd wel iets op jou aan te merken hebben, en het zal nooit over de problemen of mislukkingen van hun kind gaan”, vertelt een andere leraar. Leraren geven aan dat dit vaak een patroon is en dat samenwerken dan lastiger wordt.
Ouderavonden zeggen blijkbaar veel. “Als een ouder aanwezig is en vervolgens de hele tijd over zichzelf praat, weet ik dat dat kind mogelijk problemen heeft.” Kinderen van deze ouders vallen volgens leraren vaak op: ze trekken zich terug of laten juist opvallend gedrag zien.
Soms zit het in kleine dingen die opvallen: “Als de ouders er verzorgd uitzien… en hun kind onverzorgde kleren draagt, stinkt, vies aankomt, om eten/snacks vraagt.” Dit soort signalen zorgen niet voor oordeel, maar soms wel voor zorgen.
Deze herkennen veel leraren meteen: “Ik krijg altijd de rillingen als ik met een ouder praat die denkt dat zijn of haar kind altijd gelijk heeft. Brrr.” Grenzen stellen hoort erbij en fouten maken ook.
Sommige kinderen lijken te verantwoordelijk. “Wanneer een leerling behulpzaam is op een manier die anticipeert op mijn behoeften… ben ik bang dat hij of zij als een ouder wordt behandeld.” Dat kan erop wijzen dat ze thuis (te) veel dragen.
Ook opvallend: “Mijn zoon (of dochter) liegt niet tegen me, dus ik weet dat het waar is.” Volgens leraren zegt dit vaak iets over de dynamiek thuis en waarom gedrag op school blijft terugkomen.
Leraren zien een duidelijke trend: “Er wordt thuis niet met deze kinderen gepraat… Ik weet welke kinderen met iPads zijn opgevoed… aan de hand van hoe ze zich in een gesprek gedragen.” Samen praten, gewoon, aan tafel, blijkt belangrijker dan ooit.
“Als een ouder tijdens een vergadering op zijn of haar telefoon zit, kan dat erop wijzen dat die ouder soms de behoeften van het kind verwaarloost.” Auw. Maar wat vooral blijft hangen? Dat leraren meestal helemaal niet oordelen, maar juist willen helpen.
Er zijn ook dingen die docenten het liefst echt willen zeggen dat kinderen en ouders doen in de eerste schoolweken. Wat dat is? Je leest het hier.
Bron: Buzzfeed
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Redacteur Melanie is moeder van Saar (2,5) en Julian (1). Met twee jonge kinderen bestaat haar leven uit een georganiseerde chaos van luiers, snottebelkusjes en dreumesdrama.
