Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat hulp gebruiken. Elke week vertelt een moeder over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Sanne (31) is alleenstaande moeder van Davey (8).
“Davey werd geboren met een bal aan zijn voeten, zeg ik altijd. Voordat hij kon lopen, schopte hij al tegen alles wat kon schuiven of rollen, terwijl hij zich wiebelend vasthield aan de rand van de salontafel. Logisch dus, dat hij op zijn vijfde al bij de mini-F’jes zat.
Op school komt hij niet zo lekker mee. Hij zit nu in groep vier en behalve zijn cijfers, laat ook zijn contact met vriendjes wat te wensen over. Maar op het voetbalveld is Davey de man. Hij heeft talent, en dat kweekt respect bij zijn clubgenoten. Met hen is hij dagelijks op het trapveldje voor ons huis te vinden.
Lees verder onder de advertentie
Huilend bij de schooldirecteur
Sinds mijn scheiding, zes jaar geleden, moet ik rondkomen van een bijstandsuitkering. Mijn ex heeft geen vaste omgangsregeling, dat wil hij niet. Eens in de zoveel tijd neemt hij Davey een dagje mee naar een voetbalwedstrijd, of een ander uitje waarop onze zoon weer weken moet teren. Hij moet wel kinderalimentatie betalen. Geen vetpot, maar in combinatie met de toeslagen die ik ontvang en mijn uitkering, redden Davey en ik het daarmee net. Tenminste, wanneer mijn ex daadwerkelijk betaalt. En daar laat hij het nogal eens bij zitten.
Lees verder onder de advertentie
Toen er vorig jaar een brief van school kwam dat kinderen voor wie de – nota bene vrijwillige – ouderbijdrage niet betaald was, niet mee mochten op schoolreisje, heb ik huilend in de kamer van de schooldirecteur gestaan. Davey was één van die kinderen, maar ik kon het schoolgeld simpelweg niet opbrengen, en mijn ex liep weer eens maanden achter met de alimentatie. Gelukkig mocht hij toch mee.
Nu wil Davey dolgraag mee op voetbalkamp, in de eerste week van de zomervakantie. Voor honderdvijftig euro is hij een hele week onder de pannen met zijn vriendjes. Ideaal, want op vakantie gaan we niet. Maar je raadt het al: er is geen geld voor.
Op het niet betalen van kinderalimentatie staat een straf: mijn advocaat kan een dwangsom eisen. Dat hebben we al eens gedaan, maar het duurde nog eens maanden eer ik het geld binnen had. Te laat om urgente rekeningen te betalen, dus. Of voetbalkamp.
‘Zo leert ‘ie het nooit’
Er bestaan fondsen die dit soort dingen voor kinderen uit arme gezinnen mogelijk maken. Ik heb er inmiddels één benaderd, maar het voetbalkamp is al over drie weken. Er is maar één manier waarop ik het geld nu bij elkaar kan krijgen, en dat is door te lenen. Met mijn lage inkomen is dat bijna niet af te lossen; ik heb elke cent maandelijks keihard nodig. Bovendien: de vader van Davey is gewend dat ik alles toch altijd wel geregeld krijg voor onze zoon, dus zo leert hij nooit de noodzaak van op tijd betalen.
Lees verder onder de advertentie
Misschien dat als ik Davey zijn voetbalkamp ontzeg, zijn vader eindelijk het belang van de alimentatie inziet. Tegelijkertijd breekt mijn hart bij de gedachte, en overweeg ik die honderdvijftig euro toch te lenen – met alle financiële risico’s voor mij van dien. Wat moet ik nu doen?”
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.