Amper zeven uur na de bevalling van haar derde kind stond Kate Middleton gisteren alweer stralend op de trappen van het ziekenhuis. Het zorgde voor een golf aan reacties, want hoe doet ze dat in godsnaam?
Lees verder onder de advertentie
Verloskundige Beatrijs Smulders vindt het niet eens zo gek.
Nagelstyliste en kapper
“Ik doe dit werk al veertig jaar en ik heb ontzettend veel Nederlandse vrouwen gezien die kort na de bevalling net zo stoer en trots stonden te stralen als Kate”, zegt ze tegen RTL Nieuws. “Het verschilt natuurlijk enorm van persoon tot persoon, maar je kunt je echt top voelen. Kort na de bevalling ben je opgelucht en komen stofjes vrij die je een energiekick geven. Je wilt dan zo snel mogelijk weer in de benen om je baby aan de hele wereld te laten zien.” Daarbij: direct na de geboorte van Kate’s zoon zou er direct een nagelstyliste en kapper naar het ziekenhuis zijn gekomen.
Niet zo gek dus dat de vrouw van prins William er zo fris en fruitig bijloopt, dachten veel moeders. Ze deelden maar al te graag een (iets realistischere) foto van zichzelf kort na de bevalling.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]