Judith Keijzers-Verschelling (42) is getrouwd met Geert-Jan en moeder van Floris (10) en Philip (7). Ze is burgemeester van de gemeente Oirschot (Noord-Brabant).
Lees verder onder de advertentie
“Vroeger kreeg ik weleens van die vriendenboekjes waarin ik moest opschrijven wat ik later wilde worden. Menig klasgenootje schreef juffrouw of dierenverzorger op, ik wilde minister van Verkeer en Waterstaat worden. In die tijd was dat Hanja Maij-Weggen en ik keek best tegen haar op. Wat heet: ik had zelfs een eigen fanclub – al was er naast mijn oma niemand lid. Ach, het laat wel zien dat mijn fascinatie voor het bestuurlijke er al vroeg in zat.
Lees verder onder de advertentie
Jongste vrouwelijke burgemeester
Niet dat ik ooit had gedacht echt burgemeester te worden. Ik was wel al jong politiek actief, maar werkte na mijn studie als belastingadviseur. Voor mijn cliënten probeerde ik op financieel vlak het meest gunstige scenario te schetsen, maar op een gegeven moment dacht ik: het is juist belangrijk dat iederéén evenveel bijdraagt. Zo kwam dat politieke steeds meer tot uiting.
Lees verder onder de advertentie
Ik belandde in de gemeenteraad, werd een paar jaar later wethouder en sinds drie jaar ben ik burgemeester. Ik volgde Willemijn van Hees – zij doet ook mee aan deze serie – op als jongste vrouwelijke burgemeester. Overigens duurde dat maar twee maanden, daarna werd de volgende jongste vrouwelijke burgemeester alweer benoemd. Toch zijn er maar weinig vrouwen in deze wereld, en vooral amper moeders met jonge kinderen. Dat heeft waarschijnlijk met de drukke werkweek te maken – ik werk ook in de avonden en weekenden en maak al gauw zestig uur per week. Erg vind ik dat niet; mijn werk is mijn hobby, een way of life.
Werk en privé lopen wel vaak door elkaar heen. Het ene moment sta ik bij een hockeywedstrijd, het volgende open ik een tentoonstelling of heb ik een vergadering. Ik ben wel heel flexibel. Zo moedig ik elk weekend mijn kinderen aan op het sportveld en eten we praktisch elke dag samen.
Mijn kinderen zijn eraan gewend dat ik een publieke functie heb. Mijn zoon noemt me weleens de baas van de gemeente – en ik maar uitleggen dat dit de gemeenteraad is. En laatst maakte hij zich druk of de kermis dit jaar zou doorgaan vanwege corona. ‘Je kunt het niet afzeggen mam, ik heb namelijk al gezegd dat jij ervoor gaat zorgen dat het doorgaat.’ Tja, dan moet ik wel even uitleggen dat hij dát soort dingen niet moet roepen.
Lees verder onder de advertentie
Contact
Het mooie aan de lokale politiek is het contact met inwoners. Zo bezocht ik vorig jaar een stel dat zestig jaar getrouwd was om ze te feliciteren. De vrouw was op dat moment ziek, dus het grote feest zou dit jaar worden gevierd. Maar toen kwam het coronavirus en moest de man naar het ziekenhuis. Daar vroeg hij aan zijn dochter of ze mij kon laten weten dat het feest niet meer doorging. Kort daarna overleed hij. Blijkbaar had mijn eerdere bezoek zo’n indruk gemaakt dat hij dat nog wilde vertellen. Ja, toen moest ik wel een traantje wegpinken.”
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]