mama houdt van hard werken Sanne
Beeld: Shutterstock

Maartje maakt zestig uur per week, Charlottes agenda is elke dag een uitdaging en Sanne is verslaafd aan haar werk. Worden ze gewoon gelukkig van. Althans, meestal.

Sanne Claassen (32) heeft een eigen uitzendbureau, gespecialiseerd in techniek en logistiek. Ze is moeder van twee zoons (8 en 4) en werkt zo’n 45-50 uur per week.

More content below the advertising

“Mijn kinderen weten niet beter dan dat ik veel werk. Ook toen ik nog in dienst was bij een groot uitzendbureau, werkte ik meer dan fulltime. Want naast het ‘gewone’ werk op kantoor, is netwerken minstens zo belangrijk.

Ik ga nog steeds vaak naar voetbalwedstrijden vanwege de bijbehorende businessclubs waar ik veel klanten ontmoet, en ook andere netwerkbijeenkomsten sla ik liever niet over. Ik ben een snelle beslisser. Toen mijn baan mij niet meer beviel – dat uitzendbureau werd steeds groter, wat ten koste ging van de persoonlijke contacten met klanten – heb ik zonder aarzelen mijn baan opgezegd. ’s Morgens stond ik op met het idee om voor mezelf te beginnen, die middag schreef ik mijn ondernemingsplan.
 

Gedeelde ervaringen

Natuurlijk stond ik stil bij wat dit voor ons gezin zou betekenen: zelf ben ik opgevoed door ouders die zestig uur per week werkten. Ik groeide op tussen de spijkerbroeken: mijn moeder had een eigen jeanszaak en ook mijn vader was ondernemer in de detailhandel. Als kind vond ik de tijd die mijn ouders met ons doorbrachten daardoor extra kostbaar. En ook ik ben er op de momenten dat ik thuis ben echt honderd procent voor mijn zoons.

Daarnaast ben ik actief op hun school. Het voordeel van ondernemer zijn is dat ik mijn eigen agenda kan indelen. Heb ik een uurtje vrij, dan zit ik met klei en verf tussen de kleuters, en ik mis geen enkele voetbalwedstrijd van mijn oudste zoon. Zulke gedeelde ervaringen vind ik heel waardevol. Mijn kinderen merken niet dat ik zodra ze in bed liggen meteen mijn laptop openklap om mijn administratie bij te werken.

Van mijn man krijg ik veel steun, hij begrijpt dat een eigen bedrijf hard werken is. Hij werkt als kwaliteitscontroleur bij een drukkerij en gaat nu een halve dag minder werken van veertig naar 36 uur­ om meer bij de jongens te zijn. Heel fijn, want dat geeft mij meer ruimte om door te werken.
 

Lees ook
Papa is thuis, mama werkt >
 

Hard werken loont

Soms stuit ik op onbegrip. Mensen die mij vragen hoe ik al dat werk in vredesnaam doe, in combinatie met mijn kinderen. En dan op een toon alsof ik mijn zoons tekortdoe. Daar trek ik me niets van aan. Ik geef mijn kinderen mee dat hard werken loont en dat ze zichzelf mogen laten zien. Mijn werk draait veel om mijn eigen presentatie, en ik zie dat mijn kinderen daar ook iets van opsteken. Beiden kijken niet de kat uit de boom en de oudste biedt zelf aan om als eerste in de klas zijn spreekbeurt te houden. Ze zien dat ik gelukkig word van mijn bedrijf en zijn er trots op dat ik ‘de baas’ ben.

Mijn werk is verslavend. Ik rond nu bijna mijn eerste jaar als zelfstandige af. Ik dacht: als ik twaalf man kan plaatsen bij een werkgever, is het mooi. Die twaalf werden er al snel twintig en inmiddels heb ik 35 mensen fulltime aan het werk. Daar ben ik zo ongelooflijk trots op.

Schuldgevoel ervaar ik zelden, behalve toen de school belde dat mijn oudste zoon ziek was en ik hem zelf niet kon ophalen. Mijn tante is toen bijgesprongen. Toen ik ’s avonds thuis kwam en hem zo bleekjes op de bank zag liggen, voelde ik een steekje in mijn hart. Zieke kinderen willen toch het liefst bij hun moeder zijn.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama 03-2019.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >