Met vier kinderen heeft blogger Rachel Garlinghouse haar handen vol. Om ook nog wat tijd voor zichzelf te hebben, huurt ze elke week een oppas in. En daar voelt ze zich totaal niet schuldig over.
Lees verder onder de advertentie
‘Sommigen noemen het lui, anderen denken misschien dat het genotzuchtig is. Maar voor mij is het gewoon slim’, schrijft ze op Scary Mommy.
Eén prioriteit
Als haar twee oudsten op school zitten en haar jongste een dutje doet, stuurt Rachel haar vijf jaar oude zoon naar de opvang. “Zo kan ik een aflevering van The View kijken zonder dat ik één van mijn kinderen moet helpen met afvegen. En mijn lunch van gegrilde kaas met spruitjes opeten als deze nog heet is.” Maar ze belt ook wel eens een vriendin of leest een goed boek. “Wat ik niet doe?’, vervolgt Rachel, ‘afwassen, wasgoed sorteren, rekeningen betalen en lunchpakketten maken. Ik heb maar één prioriteit: doen wat ik wil, wanneer ik het wil, hoe ik het wil en er zonder schuldgevoel van genieten.”
In twaalf jaar tijd werd Rachel twee keer ziek: eerst was het kantje boord omdat haar bloedsuikerspiegel veel te hoog was en vorig jaar kreeg ze borstkanker. Ze overleefde, maar beide situaties waren traumatisch voor haar. “Ik heb veel tijd gehad om na te denken”, legt ze uit. “Soms vroeg ik me af: is het belachelijk dat ik een oppas wil voor mijn kinderen? Anderen worstelen om de eindjes aan elkaar te knopen en ik geef geld uit aan een babysit terwijl mijn kind gewoon bij mij thuis zou kunnen zijn.” Luieren is niet iets waar ze recht op heeft, vindt Rachel. “Het is iets dat ik wil en vooral iets dat ik echt nodig heb. Ik moet een paar uur per week relaxen om de boel thuis draaiende te kunnen houden.” En dat is niets om je schuldig over te voelen, vervolgt ze: “Ik doe elke dag mijn best om voor vier kinderen te zorgen en ben een verdomd goede echtgenote. Misschien is dat wel de definitie van de sterkste vrouwen? Degenen die weten wat ze nodig hebben en die verantwoordelijkheid nemen om dat uit te voeren.”
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.