Beeld: Canva
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Marije is moeder van twee kinderen (12 en 8) en woont samen met haar man: “Mijn oudste zoon is altijd al een energiek kind geweest. Klimmen, rennen, stoeien, voetballen op het schoolplein.. stilzitten was nooit echt zijn ding. Dus toen hij laatst zei dat hij op een sport wilde waarbij hij écht zijn energie kwijt kon, snapte ik dat ergens wel. Alleen had ik totaal iets anders in mijn hoofd dan boksen.
En toch is dat precies wat hij wil. Hij kwam thuis met verhalen over een vriendje dat op boksen zit. Hoe gaaf het is, hoe technisch, hoeveel discipline erbij komt kijken. Binnen een week had hij filmpjes gekeken, informatie opgezocht en wist hij precies welke boksschool hij wilde proberen. Hij straalde helemaal, maar ik voelde alleen maar weerstand.
Misschien komt het omdat ik boksen altijd een enge sport heb gevonden. Het idee dat je expres iemand slaat – of zelf gebeukt wordt – ik krijg er gewoon een knoop van in mijn maag. Natuurlijk weet ik ook wel dat het professioneel en gecontroleerd gaat, met regels, bescherming en begeleiding. Maar alsnog: het blijft een sport waarbij je klappen krijgt. Vrijwillig. Waarom zou je dat willen?
Mijn man vindt dat ik overdrijf. Die zegt juist dat het goed voor hem kan zijn. Meer zelfvertrouwen, discipline, respect. Dat hoor ik trouwens ook van andere ouders, dat het helemaal niet draait om agressie, maar juist om controle. Toch merk ik dat ik er moeite mee heb om dat gevoel los te laten.
Laatst vroeg hij: ‘Mam, als ik ooit een wedstrijd heb, kom je dan kijken?’ En ik loog bijna automatisch: ‘Natuurlijk schat.’ Maar eerlijk gezegd weet ik niet of ik het kan. Ik zie mezelf al zitten op zo’n tribune, compleet verkrampt terwijl twee pre-pubers elkaar in elkaar boksen en iedereen er enthousiast van wordt. Alleen het idee al maakt me misselijk. Mijn zoon snapt dat totaal niet. Voor hem is het gewoon een sport. Net als voetbal of judo. Maar voor mij voelt het veel heftiger.
Tekst gaat verder onder de podcast
Ik denk ook dat er iets moederlijks onder zit. Je wil je kind beschermen. Toen hij klein was, hield ik hem nog weg bij scherpe tafelranden en nu zou ik hem naar een sport brengen waar hij een stoot tegen zijn hoofd kan krijgen? Het voelt zo tegenstrijdig.
En toch wil ik hem ook niet tegenhouden omdat ík het spannend vind. Dat voelt ook niet eerlijk. Hij is enthousiast, gemotiveerd en serieus geïnteresseerd. Misschien moet ik juist blij zijn dat hij iets heeft gevonden waar hij passie voor voelt, in plaats van urenlang op een scherm hangen zoals zoveel kinderen tegenwoordig doen.
Ik wil hem steunen en niet de moeder zijn die alles verbiedt uit angst. Maar ik wil ook trouw blijven aan mijn eigen gevoel. Zet ik hem op boksen en hoop ik dat mijn zorgen verdwijnen? Of luister ik naar mijn onderbuikgevoel en zeg ik nee?”
Hoe weet je eigenlijk of je kind écht klaar is voor een sportclub? In dit artikel vertellen we je er meer over.
Meepraten? Dat kan via onze Facebookpagina!
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Voor ouders is het zo’n moment waarop je hart een klein sprongetje maakt én je je afvraagt waar de tijd gebleven is. Ook bij de familie Cudogham uit Een huis vol is het zover: Twiggy laat de basisschool achter zich en begint aan een heel nieuw avontuur op de middelbare school.
Een halve Kinder Bueno in een broodtrommel: onschuldig tussendoortje of vragen om gedoe? In de schoolapp van Amy ontstond er een flinke discussie over wat kinderen wel en niet mee naar school zouden mogen krijgen.
Een vakantie op de camping met het hele gezin klinkt idyllisch, maar voor Maria (31) zag dat plaatje er in de praktijk heel anders uit. Haar peuter slaapt namelijk slecht op vreemde plekken, dus besloot ze het deze vakantie anders aan te pakken.
Sophie had het nooit van zichzelf verwacht, maar na een zwangerschap en de babyfase weet ze heel zeker: dit nooit meer.
