Dat je je eigen kind achterlaat bij de babysit, en andere ouders hún kind er meteen even dumpen. Ergerlijk, right?
Lees verder onder de advertentie
In het geval van een anonieme moeder op Babble verliep het scenario nog een stapje brutaler, schrijft ze. ‘Mijn man en ik waren nog geen twintig minuten van huis, toen mijn buurman appte: “Onze Jack wilde met jouw Alex spelen, en toen we aanbelden, rende hij zo naar binnen. Dus als je iets van je oppas hoort over een vage vent die langskwam kwam met zijn kind: ik was het”.’
Lees verder onder de advertentie
Een tikkie irritant, vond de moeder. Want hartstikke enig natuurlijk, als je zoon met zijn buurjongetje van dezelfde leeftijd speelt. ‘Maar check van tevoren even of het uitkomt’, schrijft ze, ‘dat doe ik ook. Hoe dan ook rent dat jongetje altijd bij ons naar binnen zodra de deur openstaat.’ En nu zat haar babysit dus met een vreemd, extra kind opgescheept.
Zat ‘ie er nou nog steeds?
De buurman bleek niet gevoelig voor hints. ‘Ik appte: “Wij zijn samen uit, en Alex voelt zich niet fit, dus fijn als hij even rust vanavond. Misschien kunnen ze volgend weekend spelen?” De buurman reageerde meteen: “Nee, tuurlijk, wij moeten ook nog ergens heen, dus we vertrekken zo.”
Eh, zat ‘ie nou nog steeds in haar huis? Bij haar oppas van middelbare-schoolleeftijd? Ongemakkelijk was zacht uitgedrukt, vond de moeder. ‘Kun je nagaan hoe ik reageerde toen we uren later thuiskwamen, en het buurjongetje nog steeds bij ons speelde. Zonder zijn vader. ‘Het huis was een slagveld, want Alex was duidelijk niet aan zijn rust toe gekomen. Het buurjongetje leek niet van plan te vertrekken, en verstopte zich in Alex’ kamer. Ik schaamde me kapot, en betaalde de babysit extra voor het ongemak.’ Daarna appte ze de buurman dat hij zijn kind moest komen halen.
‘Die vond het hele tafereel nogal grappig’, schrijft de moeder. ‘“Ach ja”, zei hij, “ik kreeg hem eerder ook al niet mee, dus besloot lekker van de rust in mijn eigen huis te genieten, en de jongens lekker te laten spelen.”
Je kind zonder bericht of toestemming achterlaten bij een onbekende oppas; de moeder vindt het nogal wat. ‘En het is niet dat hij voorstelde mee te betalen. Als zijn vrouw – die er blijkbaar niet was – er vanaf had geweten, was dit vast nooit gebeurd.’
Niks mis met het delen van een babysit, vindt ze, maar wel in overleg. ‘Nu nog even de moed verzamelen om dat overleg met mijn buurman te voeren.’
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.