Dat je je eigen kind achterlaat bij de babysit, en andere ouders hún kind er meteen even dumpen. Ergerlijk, right?
Lees verder onder de advertentie
In het geval van een anonieme moeder op Babble verliep het scenario nog een stapje brutaler, schrijft ze. ‘Mijn man en ik waren nog geen twintig minuten van huis, toen mijn buurman appte: “Onze Jack wilde met jouw Alex spelen, en toen we aanbelden, rende hij zo naar binnen. Dus als je iets van je oppas hoort over een vage vent die langskwam kwam met zijn kind: ik was het”.’
Lees verder onder de advertentie
Een tikkie irritant, vond de moeder. Want hartstikke enig natuurlijk, als je zoon met zijn buurjongetje van dezelfde leeftijd speelt. ‘Maar check van tevoren even of het uitkomt’, schrijft ze, ‘dat doe ik ook. Hoe dan ook rent dat jongetje altijd bij ons naar binnen zodra de deur openstaat.’ En nu zat haar babysit dus met een vreemd, extra kind opgescheept.
Zat ‘ie er nou nog steeds?
De buurman bleek niet gevoelig voor hints. ‘Ik appte: “Wij zijn samen uit, en Alex voelt zich niet fit, dus fijn als hij even rust vanavond. Misschien kunnen ze volgend weekend spelen?” De buurman reageerde meteen: “Nee, tuurlijk, wij moeten ook nog ergens heen, dus we vertrekken zo.”
Eh, zat ‘ie nou nog steeds in haar huis? Bij haar oppas van middelbare-schoolleeftijd? Ongemakkelijk was zacht uitgedrukt, vond de moeder. ‘Kun je nagaan hoe ik reageerde toen we uren later thuiskwamen, en het buurjongetje nog steeds bij ons speelde. Zonder zijn vader. ‘Het huis was een slagveld, want Alex was duidelijk niet aan zijn rust toe gekomen. Het buurjongetje leek niet van plan te vertrekken, en verstopte zich in Alex’ kamer. Ik schaamde me kapot, en betaalde de babysit extra voor het ongemak.’ Daarna appte ze de buurman dat hij zijn kind moest komen halen.
‘Die vond het hele tafereel nogal grappig’, schrijft de moeder. ‘“Ach ja”, zei hij, “ik kreeg hem eerder ook al niet mee, dus besloot lekker van de rust in mijn eigen huis te genieten, en de jongens lekker te laten spelen.”
Je kind zonder bericht of toestemming achterlaten bij een onbekende oppas; de moeder vindt het nogal wat. ‘En het is niet dat hij voorstelde mee te betalen. Als zijn vrouw – die er blijkbaar niet was – er vanaf had geweten, was dit vast nooit gebeurd.’
Niks mis met het delen van een babysit, vindt ze, maar wel in overleg. ‘Nu nog even de moed verzamelen om dat overleg met mijn buurman te voeren.’
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Ze lijken het toonbeeld van een onbezorgd leven: altijd goed gekleed en stralend op foto’s. Demi en Maxime de Boer hebben dat glamoureuze zusjesimago al jaren bij zich. Maar achter die zorgvuldig vastgelegde momenten schuilt een familieverhaal dat, net als bij zoveel anderen, minder strak in de lak zit.