Beeld: Shutterstock
Bijna één op de vijf vrouwen bevalt in Nederland met een keizersnede. Wanneer dit gebeurt en hoe je daarna herstelt, leggen we je uit.
Bij een keizersnede wordt er letterlijk een snee in je buik gemaakt, zodat de baby geboren kan worden. Meestal gebeurt dit heel snel: binnen vijf minuten na de start van de operatie, is de baby er. In totaal duurt de operatie ongeveer een half uur tot drie kwartier.
Als je niet vaginaal kunt bevallen, bijvoorbeeld omdat je baby dwars ligt of de placenta voor de uitgang van de baarmoeder ligt, krijg je een geplande keizersnede.
Als tijdens je natuurlijke bevalling duidelijk wordt dat de baby of jij in gevaar komt, krijg je een ongeplande keizersnede. Dat kan bijvoorbeeld zijn als de baby zuurstoftekort heeft of als de ontsluiting niet verder gaat ondanks weeënopwekkers.
In sommige gevallen is niet duidelijk wat het beste is: een vaginale bevalling of een keizersnede. Bijvoorbeeld als je baby in een stuit ligt of als je eerder een keizersnede hebt gehad. In dat geval bespreek je met je gynaecoloog wat de voor- en nadelen zijn. Je maakt zelf de keuze, met hulp van je gynaecoloog.
Lees ook:
‘Ik ben trots op mijn keizersnee’ >
Voor je baby geeft een keizersnede niet meer risico dan een vaginale bevalling. Wel kan het zijn dat hij bij een geplande keizersnede de ademhaling wat moeilijker op gang komt, waardoor hij mogelijk beademing nodig heeft.
Voor jou is het risico op complicaties wel wat groter. Je verliest meer bloed en kunt mogelijk trombose of een wondinfectie krijgen. Daarnaast heb je een iets grotere kans dat het litteken dat achterblijft, gaat scheuren bij een eventuele volgende vaginale bevalling.
Meestal krijg je eerst een ruggenprik, waarbij je onderlijf wordt verdoofd. Je bent dus niet volledig onder narcose en maakt de geboorte van je baby bewust mee. Alleen als je baby snel geboren moet worden, krijg je een algehele narcose.
Tijdens de operatie voel je geen pijn, maar wel druk op je buik als de baby wordt geboren. De wond wordt naderhand gehecht met oplosbare hechtingen.
In sommige ziekenhuizen wordt de sfeer in de operatiekamer aangepast. Ze noemen dit de vrouwvriendelijke keizersnede. Het is er wat warmer, het licht is zachter en er kan muziek worden gedraaid.
Het is bewezen dat moeders hierdoor minder stress ervaren en dat ze een goede start van de borstvoeding hebben. Bovendien is het goed voor de band tussen moeder en kind.
Als alles goed is verlopen, mogen jij en de kleine op de derde dag na de operatie naar huis. Je hebt dan nog recht op een aantal dagen kraamzorg.
Omdat de keizersnede een zware buikoperatie is, loop je niet meteen weer vrolijk rond. Je moet goed de tijd nemen om te herstellen en huishoudelijke klusjes aan anderen overlaten. De eerste zes weken mag je immers niet tillen.
Bron: De Gynaecoloog & De Verloskundige
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
