Heel Nederland leeft mee na de dood van de 14-jarige Lisa uit Duivendrecht. Het is de grootste angst van iedere ouder: je kind gaat nietsvermoedend op pad, en komt niet veilig thuis. Ook Caro werd geconfronteerd met die angst.
Lees verder onder de advertentie
Caro: “Ze was 13, zat in de tweede klas. Vorige winter ging mijn dochter Amelie op een doordeweekse dag na school nog even bij een vriendin “chillen”, zoals ze het zelf noemt. Rond zes uur pakte ze de bus naar huis, om op tijd te zijn voor het avondeten. Het was niet laat, maar wel donker. Vanaf de bushalte moest ze nog een stuk lopen richting ons dorp, dat net buiten een grote stad ligt. Ze had het stuk al een ontelbaar aantal keren gelopen, maar deze keer voelde het meteen niet pluis.
Lees verder onder de advertentie
Capuchon op
Ze merkte dat er een man achter haar liep. Capuchon op, handen in zijn zakken. Eerst dacht ze: toeval. Maar hoe verder ze liep, hoe leger de straten werden en hoe duidelijker het werd dat hij bleef volgen. Amelie werd angstig. Ze durfde niet naar huis te lopen, bang dat hij dan zou weten waar wij wonen. Dus liep ze doelloos rondjes door de buurt. Hij ook. Geen logische route en juist daarom wist ze zeker: hij zat achter haar aan.
Lees verder onder de advertentie
Na dertig minuten door de straten zigzaggen, zat haar hart in haar keel. Aanbellen bij iemand durfde ze niet, net zoals keihard gillen. Ze besloot het op een rennen te zetten. Gelukkig zit ze op atletiek, dus ze zette er flink de vaart in. Pas toen ze hem niet meer zag, durfde ze richting huis te sprinten. En zo stormde ze, compleet buiten adem en lijkbleek, bij ons naar binnen.
Ik zag meteen dat er iets mis was. Ze huilde en vertelde snikkend wat er gebeurd was en hoe bang ze was geweest. Mijn man is nog de buurt in gegaan, maar vond niemand die aan haar beschrijving voldeed. We hebben melding gedaan bij de politie, maar meer dan “een zwarte capuchon” kon Amelie niet zeggen.
Lees verder onder de advertentie
Of die man gewoon een engerd was die het leuk vond om een jong meisje bang te maken, of dat hij echt kwade plannen had – we zullen het nooit weten. Maar voor mij als moeder was het een grote reminder om extra alert te zijn en met mijn dochter in gesprek te gaan hoe ze in dit soort situaties moet handelen. Het laat zien hoe kwetsbaar meisjes en vrouwen zich nog steeds voelen zodra het donker wordt. Ik hoop zó dat Amelie en alle andere meiden opgroeien in een wereld waarin ze zich niet meer hoeven af te vragen of een man die achter hun loopt kwade bedoelingen heeft.”
Heather weet nog goed hoe de mannen haar als klein meisje in hun busje probeerden te lokken. Je leest haar verhaal hier.
In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Maxime Meiland heeft haar volgers via een video op Instagram een uitgebreid kijkje gegeven in haar nieuwe huis. In de zogenoemde house tour laat ze bijna elke ruimte zien, iets wat online meteen flink wat reacties oproept.
Dat haar alcoholtolerantie zo zou afnemen na haar zwangerschap, had Helena niet zien aankomen. Net jammer dat ze daar pas achter kwam op het tienminutengesprek van haar oudste zoon.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Melinde, die de zorg voor haar moeder het liefst zou willen uitbesteden aan een tehuis.
Conflicten aangaan en kwetsbaarheid tonen zijn belangrijke vaardigheden in elke relatie. Maar wat gebeurt er als jij jouw deel doet, maar het niet terug krijgt?
Toen er op een dinsdagmiddag werd aangebeld en er iemand van Veilig Thuis bij Janne voor de deur stond, dacht ze eerst dat er een vergissing was gemaakt. Maar ze kwamen toch echt voor haar.