Fotografie: Paulien van Beusekom
Mijn 2-jarige dochter onderhandelt tegenwoordig met mij. Ik vrees dat dit mijn eigen schuld is.
Iedere ouder van een peuter herkent het wel: je hebt je weer eens ontzettend uitgesloofd door met het kroost naar een of ander kinderuitje te gaan en vervolgens kom je er nooit meer weg. Het kroost wil er namelijk blijven wonen. Aan jou de onprettige taak om je nageslacht desondanks naar huis te loodsen. Toen ik me onlangs in een dergelijke situatie bevond en mijn dochter niet al te plezant reageerde op het naderende vertrek, sprak ik de gevaarlijke woorden: ‘Nog één minuut!’
Aan het begin hielp het. ‘Eén minuut’ is voor mijn 2-jarige een vaag begrip. In feite zegt het haar niks. Toch reageerde ze telkens dankbaar op die minuut. Als ik even later -en ik moet eerlijk toegeven dat ik ook nogal losjes omging met het concept ‘minuut’- riep dat de minuut voorbij was, dan accepteerde ze dat.
Inmiddels heeft ze die minuut helemaal omarmd. En daarmee bedoel ik: zij gebruikt het nu ook als onderhandelingsmiddel. Zij is nu degene die ‘nog één minuut’ roept als ik zeg dat we moeten gaan. En waar het eerder fijn was dat ze geen benul heeft van de duur van één minuut, is dat in dit geval nogal vervelend.
Na vijf minuten vindt ze namelijk nog niet dat die ene minuut voorbij is. En na tien minuten nog niet. Ze blijft ‘nog één minuut’ roepen. Ze lijkt werkelijk mijn wasmachine wel. Die doet dat ook altijd. Zeggen dat-ie over één minuut klaar is en als je dan drie lichtjaren later weer komt kijken, staat-ie nog op één minuut.
Soms tovert mijn wasmachine er zelfs minuten bij. Dat heeft mijn dochter sinds kort ook ontdekt. ‘Nog één minuut’ gaat tegenwoordig moeiteloos over in ‘nog een paar minuutjes’ en als die paar minuutjes om zijn, zegt ze gerust dat er inmiddels nog drie minuten op de klok staan.
Verder hebben peuters en wasmachines natuurlijk niet zoveel met elkaar gemeen. Waar wasmachines zorgen voor schone kleding doen peuters dat doorgaans niet. En waar wasmachines na die eeuwigdurende minuut muisstil worden, zetten peuters het vaak alsnog op een krijsen.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Een gezonde baby, een trotse ouder en een mooie afsluiting van de bevalling: dat is vaak het beeld dat we hebben van het werk van een verloskundige. Maar in aflevering 2 van De verloskundigen, met de veelzeggende titel Zorg die verder gaat, wordt duidelijk dat hun werk juist ná de geboorte nog lang niet voorbij […]
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Renate, die per ongeluk een doodenge mascotte op de verjaardag van haar dochter liet komen.
Alsof we nog niet genoeg to-do’s op ons lijstje hadden staan. Boodschappen? Check. Kinderen naar school? Check. Was opvouwen? Ooit. En nu blijkt uit nieuw onderzoek dat ook een actief seksleven mogelijk een positief effect heeft op je gezondheid.
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Wanneer je samen iets leuks plant, zoals een avondje naar de bioscoop, een theatervoorstelling of een dagje pretpark, kan het moment waarop de rekening op tafel komt de sfeer soms net even doen kantelen. Want wie betaalt wat, en hoe zorg je dat het gezellig blijft?