Anke Laterveer
Beeld: Brenda van Leeuwen

Kek Mama-columnist Anke Laterveer is single moeder en schrijft elke week op Kekmama.nl supereerlijk en uitgesproken over wat ze meemaakt of wat haar opvalt. Deze week: dik zijn.

Kinderen krijgen steeds jonger anorexia omdat we in de media en in de klas de focus erg op gezond eten leggen. Dat moet minder.’ Ik las het en ik dacht: huh? Gezond eten is toch juist goed? Daar lijkt me weinig mis mee. Bovendien is anorexia is een ernstige ziekte waarbij veel meer aan de hand is dan 'gewoon dun willen zijn'. De nieuwe, vaak overdreven focus op afvallen gaat niet over gezond willen zijn, maar hierover: 

‘Oh, ik zondig wel eens stiekem met een stukje chocola, hoor!’ ‘Goed, dan eet ik nu een pannenkoek mee en dan ren ik morgen wel een extra rondje.’ ‘Ik heb zo’n dikke kont in deze broek!’ Je zegt het makkelijk en het lijkt er niet echt toe te doen. Maar dat doet het wel. Al deze dingen gaan namelijk niet over gezond eten. Ze gaan over dik zijn. Want dat wil je echt niet. Dik, dat is het ergste denkbaar. Dik, dat is voor luie mensen, voor mensen zonder doorzettingsvermogen, die het geen probleem vinden dat ze lelijk zijn en zich helemaal laten gaan.

Dikke mensen zijn een soort apart

Dat weten we zo zeker omdat we dat zien op tv. En in de krant, in films en series. Zelden zie je dikke vrouwen op tv waarbij hun gewicht er niet toe doet. Dikke mensen in de media zijn of om te lachen of zielig. En altijd aan het eten. Nooit gewoon gewoon, zoals de andere mensen. Dikke mensen zijn een soort apart. En een soort waar je liever niet bij wil horen.

Dus lachen we om ze als we ze niet zijn en schamen we ons als we ze wel zijn. Ik ook. Tot een jaar of vijf geleden schaamde ik me dood voor mijn figuur. Droeg ik altijd bedekkende kleding. En nog was er even niet aan denken er niet bij, want constant hielpen mensen mij herinneren dat ik dik was. Alsof mij dat zelf nog nooit opgevallen was.

'Zou je dat nou wel doen?'

Wildvreemde mensen, gewoon op straat, spraken me aan als ik een ijsje at. ‘Zou je dat nou wel doen?’, anderen keken brutaal in mijn winkelwagentje en gaven hun mening over mijn keuzes. Minstens een of twee keer per week werd ik nageroepen: ‘Papzak!’. 

Dat is nu voorbij. Ik ben niet langer onzeker. Ik ben dik en ik vind het prima. Ik ben tevreden met wie ik ben, van binnen en van buiten. Bovendien ben ik gezond. Dat is ook zoiets wat mensen moeilijk kunnen geloven. ‘Ik maak me zorgen om je gezondheid’, zeggen wederom mij volslagen onbekende mensen. Onzin natuurlijk. Als je je echt zorgen om mijn gezondheid zou maken, dan zou mijn mentale gezondheid je net zo lief zijn als mijn fysieke en zou je me dus niet hardop en ongevraagd vertellen dat ik niet oud zal worden op deze manier. Je wil gewoon graag zeggen dat dik in jouw ogen niet deugt. En of ik daar even mee op wil houden.

‘Echt stoer dat jij gewoon een strak rokje draagt’

Nu ik zelfzeker ben geworden, is er  iets nieuws bijgekomen. Een beetje iets geks. Van verwijten is het nu naar complimenten gegaan. ‘Je ziet het bij jou nauwelijks’, ‘Zo knap dat jij zoveel zelfvertrouwen hebt’, ‘Echt stoer dat jij gewoon een strak rokje draagt’. Het probleem met daarmee is: het zijn geen complimenten. Het zijn bevestigingen van de opvatting dat dik lelijk is. En dat het knap is dat ik zo goed met mijn handicap omga. Alleen: ik heb geen handicap. Ik ben mooi, ik ben gelukkig en kennelijk het allerbelangrijkste: ik ben gezond.

Willen we echt iets doen tegen kinderen die in paniek raken van gezond-eten-rages? Dan moeten we niet stoppen met praten over gezond eten, maar stoppen met dreigen met dik worden. Want wat we onze kinderen moeten leren, is heel simpel: Dikke mensen zijn doodnormale mensen en gezond eten doe je omdat het goed voor je is. Niet meer, en ook niet minder.

Anke Laterveer (36) is schrijver, columnist, cabaretier en web woman van Kek Mama. Samen met haar kinderen Jakob (7) en Hannah (6) woont ze in Haarlem.

Lees ook Anke's column: 'Hoezo niet in bikini als je moeder bent?'

Of haar andere column: 'Ik snap Halina wel'

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >