Huidporiën, zeepbellen, sponzen en de binnenkant van een paprika: iemand met trypophobia moet er niet aan denken.
Lees verder onder de advertentie
Anika (31), moeder van een dochter van 1:
“Als ik denk aan het wegschrapen van pitjes uit een tomaat, lopen de rillingen over mijn rug. Ook van aardbeien, een Brosreep en huidporiën krijg ik het benauwd. Officieel heet mijn fobie trypophobia; de afkeer van vieze en asymmetrische gaatjes. En ook voor clusters van gaten, zoals die van zeepbellen, sponzen of een honingraat waar bijen uitkomen.
Op de basisschool moest ik kerststukjes maken van gedroogde lotusbloemen. Dat wilde ik absoluut niet, omdat ik er ongemakkelijk en misselijk van werd. Toen wist ik natuurlijk niet dat daar een naam voor bestond. Mensen begrepen me ook nooit, plaagden me ermee. Pas toen ik ging googelen op ‘angst voor gaatjes’ ontdekte ik dat het een echte fobie is.
“Achteraf ga ik uit het zicht staan en gil even flink”
Lees verder onder de advertentie
Zelf heb ik ook veel moeite met de binnenkant van een paprika of meloen. Omdat ik mijn dochter Maud hier niet mee wil opzadelen, blijf ik mezelf confronteren met zaken die voor mij lastig zijn. Achteraf ga ik uit het zicht staan en gil even flink.”
Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen:*Goedkoper dan in de winkel*Lees elke maand als eerst Kek Mama*Gratis verzondenAbonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.