Beeld via Instagram @jennifervanooijen
In de nieuwste aflevering van Thuis Op De Thee Bij Romé doet Jennifer van Ooijen, de hoogzwangere vriendin van volkszanger Mart Hoogkamer, een boekje open over haar verdrietige ervaringen met miskramen. Terwijl ze nu uitkijkt naar de komst van haar eerste kindje, bleek dit helaas niet altijd vanzelfsprekend.
Jennifer vertelt over de vurige kinderwens van haar en Mart Hoogkamer en de zware momenten die ze samen hebben doorstaan. Ze herinnert zich dat haar eerste zwangerschap ‘een beetje onverwachts’ kwam: “Ik was helemaal overrompeld. Toen ik het Mart vertelde, was hij onwijs blij. Hij wilde echt dolgraag papa worden,” vertelt ze in de podcast.
Lees ook: Oogappeltje op komst: Jeroen Spitzenberger wordt weer vader
Maar de vreugde sloeg om toen het ruim twee jaar geleden voor de eerste keer misging. “Ik wilde natuurlijk heel graag weer zwanger worden en Mart wilde dat ook heel graag.” Na drie of vier maanden werd Jennifer weer zwanger. “Dan denk je: ‘Dit zal wel goed gaan’. Na de eerste echo zagen we dat het hartje klopte. Toen ging ik naar de vervolgecho en bleek het hartje gestopt. Dan stort weer even je hele wereld in”, zegt Jennifer.
Lees ook: Kan prednisolon vrouwen met herhaalde miskramen helpen?
Tekst gaat verder onder de Instagrampost
Nu is Jennifer opnieuw (hoog)zwanger. Afgelopen zomer deelde het koppel het babynieuws met een hartverwarmende video op Instagram. Onder de post schreef het stel: “When Dreams Come True..”. Een maand later onthulden Jennifer en Mart het geslacht van hun eerste kindje. De tortelduifjes moeten nog héél even geduld hebben: in januari hopen de ouders to be hun dochtertje te mogen verwelkomen.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
