Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (8) en Toon (3) en hoofdredacteur van Kek Mama.
‘Mama, ik heb een probleempje!’ Toon heeft over z’n potje gepiest en zit er met z’n sokken in. Hij gruwelt, ik maak doodgemoedereerd alles schoon. Is hij eens een keer verkouden, roept hij om de haverklap ‘Snotalarm!’ En na een boterham met appelstroop klinkt het dringend ‘Mamaaaaa, alles plakt!’
Poep, pies, snot of plakhandjes, mij maakt het niet uit. Het enige waar ik echt panisch voor ben, zijn luizen. Als ze op school zijn gesignaleerd, trek ik mijn wapenarsenaal tevoorschijn van vier verschillende kammen (er is altijd weer wat nieuws wat écht beter schijnt te werken). En als ik er één ontwaar kam ik me twee weken lang een nekkramp en lopen we uit voorzorg met een vet hoofd vol lotion.
Luis of geen luis, Ko geeft geen krimp. Maar die heeft weer jarenlang bacterievrees gehad na een lesje op school over ziek worden van zieke mensen die zelf niet weten dat ze ziek zijn. Moest-ie zelf vaak om grinniken. Dronk ik wat uit z’n pakje Fristi/Dubbelfriss/Wicki om overstromingsgevaar te voorkomen (wie die pakjes heeft bedacht, mag bij mij hoogstpersoonlijk elke keer dat m’n auto onderzit, de boel komen poetsen), raakte hij het rietje verder niet meer aan. Proefde ik met zijn lepel of het eten al genoeg was afgekoeld, hoefde hij het al niet meer.
Tot hij op een dag zei: ‘Volgens mij ben ik niet meer bang van bacteriën.’ En terwijl Toon van de vette kussen is, krijg ik van Ko ondanks zijn plotselinge genezing nog steeds steevast zijn kruin aangeboden als ik ’m een kus wil geven. Doe ik het ook voor. Als er geen luizen in zitten.
In Kek Mama 02-2018 lees je het hilarische verhaal van Joan die wel nogal smetvrezerig is. (Eén ding herkende ik wel: sinds ik ooit las hoeveel ellende er in een vaatdoekje zit, gaat-ie na een dag in de was. En sinds ik een microbioloog interviewde, eet ik nooit meer filet americain. Amai.). Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
