Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (8) en Toon (3) en hoofdredacteur van Kek Mama.
‘Mama, ik heb een probleempje!’ Toon heeft over z’n potje gepiest en zit er met z’n sokken in. Hij gruwelt, ik maak doodgemoedereerd alles schoon. Is hij eens een keer verkouden, roept hij om de haverklap ‘Snotalarm!’ En na een boterham met appelstroop klinkt het dringend ‘Mamaaaaa, alles plakt!’
Poep, pies, snot of plakhandjes, mij maakt het niet uit. Het enige waar ik echt panisch voor ben, zijn luizen. Als ze op school zijn gesignaleerd, trek ik mijn wapenarsenaal tevoorschijn van vier verschillende kammen (er is altijd weer wat nieuws wat écht beter schijnt te werken). En als ik er één ontwaar kam ik me twee weken lang een nekkramp en lopen we uit voorzorg met een vet hoofd vol lotion.
Luis of geen luis, Ko geeft geen krimp. Maar die heeft weer jarenlang bacterievrees gehad na een lesje op school over ziek worden van zieke mensen die zelf niet weten dat ze ziek zijn. Moest-ie zelf vaak om grinniken. Dronk ik wat uit z’n pakje Fristi/Dubbelfriss/Wicki om overstromingsgevaar te voorkomen (wie die pakjes heeft bedacht, mag bij mij hoogstpersoonlijk elke keer dat m’n auto onderzit, de boel komen poetsen), raakte hij het rietje verder niet meer aan. Proefde ik met zijn lepel of het eten al genoeg was afgekoeld, hoefde hij het al niet meer.
Tot hij op een dag zei: ‘Volgens mij ben ik niet meer bang van bacteriën.’ En terwijl Toon van de vette kussen is, krijg ik van Ko ondanks zijn plotselinge genezing nog steeds steevast zijn kruin aangeboden als ik ’m een kus wil geven. Doe ik het ook voor. Als er geen luizen in zitten.
In Kek Mama 02-2018 lees je het hilarische verhaal van Joan die wel nogal smetvrezerig is. (Eén ding herkende ik wel: sinds ik ooit las hoeveel ellende er in een vaatdoekje zit, gaat-ie na een dag in de was. En sinds ik een microbioloog interviewde, eet ik nooit meer filet americain. Amai.). Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
Ontwerpster Meike is vanwege ernstige rugklachten voor tachtig procent afgekeurd en krijgt een uitkering.
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (3). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Drukke agenda, volle dagen en altijd maar doorgaan: veel ouders zullen het herkennen. Ook Chantal Janzen dacht jarenlang dat ze wist wat een burn-out was. Totdat ze van dichtbij meemaakte hoe zo’n situatie er echt uitziet.
Tijdens Maud (41) haar eerste zwangerschap was ze zó ziek dat ze nauwelijks iets binnenhield. Door HG viel ze veel af, maar toen ze haar moeder vertelde hoeveel gewicht ze was verloren, kwam er een reactie die ze totaal niet zag aankomen.
