Mijn zoon, vier jaar, mag naar de basisschool. Bij de intake vertelde de directrice dat haar leerlingen jaarlijkse uitjes zonder ouders hebben. In groep drie blijven ze een nacht weg met de klas. In groep zes worden het twee nachten, in groep zeven drie nachten, in groep acht vier nachten. Ik protesteerde. Nu vindt de directrice dat ik een andere school moet kiezen. Heeft ze gelijk?
Lees verder onder de advertentie
Els en Do: U denkt nogal ver vooruit en mogelijk gaan daardoor alle alarmbellen rinkelen bij de directrice. Als u nu al protesteert tegen iets wat pas over drie jaar gaat gebeuren, valt u misschien wel in de categorie ‘Zeer Lastige Ouder’. De directrice mag haar eigen beleid kiezen, zoals u het recht hebt uw eigen school te kiezen.
Hebt u een betere optie? Als dat zo is, moet u als de wiedeweerga proberen te switchen. Nu kan het nog. Maar als de logeerpartijen uw enige bezwaar zijn tegen deze school, is dat zonde. Misschien vindt uw zoon het over drie jaar wel heel leuk om een nachtje uit logeren te gaan. Als hij tegen die tijd in een diepe depressie belandt, kunt u hem altijd een nachtje ziek melden. Of hem vroeg ophalen.
Lees verder onder de advertentie
Als de directrice vervolgens zegt dat u alsnog een andere school moet kiezen, mag u van ons een sit-in protestdemonstratie voor het schoolhek houden. Een geweldloze vorm van protest die bedacht is door de oude Egyptenaren (echt!) en vervolgens bekend is geworden door de Indiase goeroe Mahatma Gandhi. Komen wij gezellig bij u zitten. Met spandoeken,
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.