Beeld: Shutterstock
Veel mensen weten dat je bij geelzucht een gele kleur hebt, maar denken onterecht dat het een ziekte is. Wat het wel is en hoe het komt dat vooral baby’s geelzucht hebben, lees je hier.
Geelzucht is geen aandoening of ziekte, maar een verschijnsel bij verschillende aandoeningen van de lever en de galblaas. Het wordt geelzucht genoemd omdat de huid en het oogwit dan een gele kleur krijgen.
De afvalstof bilirubine wordt door de lever opgenomen uit het bloed en wordt daar verder verwerkt. Als de lever het bloed niet voldoende filtert en verwerkt, kan er een te hoog gehalte bilirubine in je bloed blijft zitten: je krijgt dan last van geelzucht.
Eén van de oorzaken van geelzucht is een ontsteking of storing van de lever, galwegaandoeningen en hepatitis.
Je herkent geelzucht aan een gelige kleur van de huid en van het oogwit. Het wordt vastgesteld door middel van een bloedonderzoek.
Lees ook:
Dit zijn de meest voorkomende geboortevlekken >
Veel pasgeboren baby’s hebben last van geelzucht. Bij hen is de lever nog niet goed in staat om bilirubine uit het bloed te filteren en te verwerken. Het ziet er misschien eng uit als je kindje een gele gloed heeft, maar het kan geen kwaad.
Je kraamverzorgster en de verloskundige die op bezoek komen, houden de kleur van je kind goed in de gaten. Heeft hij last van geelzucht, dan kan het helpen om hem bij het raam te leggen, want daglicht kan ervoor zorgen dat de gele kleur sneller verdwijnt.
Normaal gesproken wordt het na een aantal dagen minder. Is dit niet het geval, dan kan er bloed worden afgenomen om na te gaan of de leverfunctie van je baby in orde is. Neem zeker contact op met je huisarts als je baby niet alleen geel blijft zien, maar ook andere klachten heeft, zoals een ontkleurde ontlasting of donkere urine. Er kan dan bijvoorbeeld sprake zijn van problemen met de galblaas of lever, waarna verder onderzoek en eventueel behandeling nodig is.
Bron: Maag Lever Darm Stichting
Nog meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
