Mom rage is het gevoel waarin je overweldigd wordt door woede en moeite hebt om je rust en kalmte te bewaren. Je kan deze woedeaanvallen als moeder ervaren door slaapgebrek, hormoonschommelingen en te weinig zelfzorg. Sophie is moeder van een peuter (3) en baby (11 maanden) en deelt haar ervaring.
Lees verder onder de advertentie
Sophie: “Ik weet niet precies wanneer het begon, maar sinds ik vorig jaar moeder ben geworden van mijn tweede kindje, lijkt het alsof mijn lontje ineens een stuk korter is. Ik, die altijd de rust zelve was, schiet nu veel sneller uit mijn slof. Soms schrik ik van mezelf. Ik ben nooit agressief geweest, ik scheld niet en ik kon over het algemeen mijn rust goed bewaren, maar dat is nu wel anders. Ik had eerder nog nooit gehoord van “postpartum mom rage”, maar dat er een term voor is voor deze woedeaanvallen stelde me wel gerust. Ik ben dus niet de enige.
Lees verder onder de advertentie
Postpartum mom rage
Het zit zo: ik heb een pittige peuter van drie rondlopen die veel driftbuien heeft en een baby van elf maanden die niet goed slaapt. ’s Nachts slecht slapen, overdag continu aan staan en dan die eindeloze stroom van speelgoed, melkflessen en wasgoed. Het voelt alsof er constant iemand iets van me wil. Er zijn maar weinig momenten van rust of voor mezelf. ’s Avonds ben ik zo uitgeput dat ik regelmatig om half negen naar bed ga.
Het ergste van de woedeaanvallen vind ik de intensiteit van die emoties. Ze overvallen me gewoon. Laatst had ik bijvoorbeeld zo’n dag dat alles misging. De baby was de hele ochtend huilerig, mijn peuter smeet zijn ontbijt op de grond en toen ik éindelijk even wilde zitten, gooide hij zijn beker melk om precies over mijn schoot. Dat was de druppel. Ik begon te schreeuwen. Niet gewoon een beetje, nee, écht schreeuwen. Daarna heb ik een stapel tijdschriften omver gegooid. Mijn peuter stond daar maar te kijken met grote ogen.
Lees verder onder de advertentie
Schuldgevoel
Het schuldgevoel komt onmiddellijk daarna. Ik voel me dan echt de slechtste moeder op aarde. Ik heb wel duizend keer sorry gezegd tegen mijn peuter en mijn man. Maar het blijft gebeuren. Niet elke dag, gelukkig, maar vaak genoeg dat ik me er zorgen over maak. Soms loop ik weg om mezelf even te kalmeren, maar dat helpt niet altijd.
Lees verder onder de advertentie
Ik schaamde me kapot. Ik dacht dat ik gek aan het worden was en voelde dat ik dingen niet meer op een rijtje had. Ik durfde het met niemand te bespreken. Ik herken mezelf niet meer tijdens mijn woede-aanvallen tegen mijn peuter. Totdat ik huilend mijn moeder opbelde na zo’n woede-uitbarsting. Ik wist gewoon niet meer wat ik moest doen om niet zo heftig te reageren tegen de kinderen. Ik schaamde me diep, maar ik wist echt niet meer wat ik moest doen. Ze reageerde gelukkig heel lief en zonder oordeel. Ze zei: ‘Sophie, het klinkt alsof je overbelast bent. Misschien moet je eens met iemand gaan praten. Laten we beginnen met de huisarts. En ik kom je helpen thuis met de kinderen.’
Mis niks van Kek
Volg ons kanaal en lees als eerste nieuwe verhalen en columns
Met iemand gaan praten
Eerst wilde ik daar niets van weten. Ik bedoel, iedereen heeft het toch zwaar met jonge kinderen? Maar mijn moeder bleef erover doorgaan. Op een dag zei ze: ‘Je moet het voor jezelf doen en voor je kinderen. Ze hebben een gelukkige moeder nodig, geen uitgeputte.’ Dat raakte me. Dus heb ik nu onder haar lichte dwang een afspraak gemaakt bij de huisarts. Gewoon om te kijken wat ik eraan kan doen.
Lees verder onder de advertentie
Het voelt als een grote stap, maar ook een noodzakelijke. Ik wil dit niet meer. Ik wil niet meer woedeaanvallen krijgen tegen mijn peuter alleen omdat hij iets omgooit. Ik wil me niet meer schuldig voelen. En misschien belangrijker nog: ik wil me weer mezelf voelen en een veilig thuis bieden voor mijn kinderen.”
Ook Marjolein, Patty en Karen weten hoe het voelt om uit je slof te schieten tijdens woedeaanvallen. Zo rukte Karen het handdoekrekje met kind en al uit de muur. Hun verhalen lees je hier.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
Verdrietig nieuws uit de familie van Snoop Dogg. Zijn jongste kleindochter is op slechts tien maanden leeftijd overleden. Het nieuws werd gedeeld door zijn dochter Cori Broadus, de moeder van het meisje.
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.