Snijd de ui, knoflook en rode peper fijn. De tomaten snijd je in parten. Los de bouillon alvast op in 250 ml heet water zodat je die straks kan gebruiken.
Zet een hapjespan op het vuur met een scheut olijfolie. Bak hierin de ui, knoflook en rode peper op laag vuur voor ongeveer drie minuten. Voeg nu de tomatenpuree toe en roer goed door. Voeg ook de tomaten toe en bak deze mee tot ze zacht beginnen te worden. Dit duurt ongeveer drie minuten.
Nu voeg je de kokosmelk en de opgeloste bouillon toe. Breng het geheel aan de kook en voeg dan ook de pasta toe. De pasta kook je gaar in de kokosmelk. Na ongeveer 10 minuten is de pasta gaar. Controleer dit even voordat je de spinazie in delen toevoegt en voeg eventueel extra water toe als blijkt dat de pasta nog niet gaar is. Roer de spinazie door de pasta totdat hij slinkt.
Als alle spinazie is geslonken is de pasta klaar!
Mede mogelijk gemaakt door (de zusjes) Lucy en Rosa van Your Meal Planners.
Meer heerlijke recepten nodig? Volg ons op Facebook.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.