zomerblunders ouder dan zijn moeder
Beeld: Unsplash

De zon schijnt, tijd bestaat niet en de wijn vloeit rijkelijk. Zomervakantie ten top. Maar ook: hét recept voor blunders.

Romana (40) ging met drie gescheiden vriendinnen kind-vrij naar Ibiza, om zich weer éven jong en begeerlijk te voelen.

More content below the advertising

“Ik was de laatste van ons die veertig werd. En de laatste die ging scheiden, trouwens. We zijn al vriendinnen sinds de basisschool. Zet dat maar eens samen op een party-eiland: dat wordt natuurlijk een gruwelijke puinhoop.

We hadden een pracht van een vakantiehuis. Meer kleding bij ons dan de bagagelimiet van de luchtvaartmaatschappij toestond, en stoutere plannen dan we in onze twintigerjaren ooit hadden gehad. We werkten alle vier fulltime; daar zouden we nu de vruchten van plukken ook.

We waren volledig los van thuis. Dronken mojito’s als limonade, boekten kaarten voor elke grote dj van wie we de naam ook maar vaag kenden, en waren vastberaden geen seconde te missen van al het heerlijks dat dit eiland te bieden had. Dit moest onze tweede jeugd worden. Groots en meeslepend. Een hengstenbal voor vrouwen.
 

‘Who run the world?!’

We mochten er best zijn, vonden we zelf. Veertig is het nieuwe twintig, en ondanks de liters wijn die we doorgaans verstouwen, waren we nog best appetijtelijk voor het oog. Daarbij negeerden we voor het gemak maar even de talloze twintigers om ons heen, met dijen die slanker waren dan onze bovenarmen, gladgestreken gezichtjes waarvoor wij twee uur aan het plamuren waren, en buikjes zonder striae, littekens van keizersnedes en andere babysouvernirs.

Wij, zo zeiden we, waren pas vrouwen. Warriors. Onafhankelijk en in het bezit van de superkracht een compleet mens op de wereld te zetten. ‘Who run the world? Gírls!’, zongen we door de straten. Als je elkaar continu op die manier moed inspreekt, ga je het op een gegeven moment nog geloven ook.
 

Lees ook
Zomerblunders: ‘In mijn beste Frans vroeg ik de campingvader of hij geloofde in dildo’s’ >

 

‘Grijp ‘m!’

Hij voelde oprecht als een man van mijn leeftijd, die knappe jongen aan de bar. Ik bedoel: was ik zelf gisteren niet ook zevenentwintig? Ik wiegde zachtjes met mijn heupen op de maat van de muziek, toen hij naast me kwam staan. Mijn vriendinnen aan mijn andere kant porden me betekenisvol in mijn zij. ‘Neem mee!’, siste de één. ‘Ik slaap wel bij Cis op de kamer, grijp ‘m’, spoorde de ander aan. ‘Volgens mij wordt ‘ie hartstikke warm van je’, kirde de derde.

‘Tjonge’, dacht ik, ‘misschien hebben ze gewoon gelijk.’ Dus zwiepte ik mijn haar over mijn schouder, zette mijn zwoelste blik op, en zei alleen maar droogjes: ‘Hi.’

 

Onvervalst Brabants

‘Pour the lady and her friends whatever they’re drinking’, beval de mooiboy de barman, terwijl hij naar me knipoogde.

‘O jóngens’, verzuchtte ik tegen mijn vriendinnen, ‘voor zó’n lekkertje bekeer ik me spontaan tot cougar.’

De knappe jongen trok een grijns van oor tot oor, en aaide zachtjes met één vinger over mijn bovenarm. Vervolgens sprak hij, in onvervalst Brabants: ‘Sorry, ik wil niet onbeleefd zijn mevrouw, maar u bent nog ouder dan mijn moeder.’”


 


Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >