Beeld: Canva
Romana (40) vloog samen met drie gescheiden vriendinnen voor een kindvrije trip naar Ibiza. Even weg uit de sleur, om zich opnieuw jong en begeerlijk te voelen. Daar trok een charmante man haar aandacht. ‘Hij voelde oprecht als een man van mijn leeftijd, die knappe jongen aan de bar.’
“Ik was de laatste van ons die veertig werd. En de laatste die ging scheiden, trouwens. We zijn al vriendinnen sinds de basisschool. Zet dat maar eens samen op een party-eiland: dat wordt natuurlijk een gruwelijke puinhoop.
We hadden een pracht van een vakantiehuis. Meer kleding bij ons dan de bagagelimiet van de luchtvaartmaatschappij toestond, en stoutere plannen dan we in onze twintiger-jaren ooit hadden gehad. We werkten alle vier fulltime; daar zouden we nu de vruchten van plukken ook.
We waren volledig los van thuis. Dronken mojito’s als limonade, boekten kaarten voor elke grote dj van wie we de naam ook maar vaag kenden, en waren vastberaden geen seconde te missen van al het heerlijks dat dit eiland te bieden had. Dit moest onze tweede jeugd worden. Groots en meeslepend. Een hengstenbal voor vrouwen.
We mochten er best zijn, vonden we zelf. Veertig is het nieuwe twintig, en ondanks de liters wijn die we doorgaans verstouwen, waren we nog best appetijtelijk voor het oog. Daarbij negeerden we voor het gemak maar even de talloze twintigers om ons heen, met dijen die slanker waren dan onze bovenarmen, gladgestreken gezichtjes waarvoor wij twee uur aan het plamuren waren, en buikjes zonder striae, littekens van keizersnedes en andere baby-souvenirs.
Wij, zo zeiden we, waren pas vrouwen. Warriors. Onafhankelijk en in het bezit van de superkracht een compleet mens op de wereld te zetten. ‘Who run the world? Gírls!’, zongen we door de straten. Als je elkaar continu op die manier moed inspreekt, ga je het op een gegeven moment nog geloven ook.
Hij voelde oprecht als een man van mijn leeftijd, die knappe jongen aan de bar. Ik bedoel: was ik zelf gisteren niet ook zevenentwintig? Ik wiegde zachtjes met mijn heupen op de maat van de muziek, toen hij naast me kwam staan. Mijn vriendinnen aan mijn andere kant porden me betekenisvol in mijn zij. ‘Neem mee!’, siste de één. ‘Ik slaap wel bij Cis op de kamer, grijp ‘m’, spoorde de ander aan. ‘Volgens mij wordt ‘ie hartstikke warm van je’, kirde de derde.
‘Tjonge’, dacht ik, ‘misschien hebben ze gewoon gelijk.’ Dus zwiepte ik mijn haar over mijn schouder, zette mijn zwoelste blik op, en zei alleen maar droogjes: ‘Hi.’
‘Pour the lady and her friends whatever they’re drinking’, beval de mooiboy de barman, terwijl hij naar me knipoogde.
‘O jóngens’, verzuchtte ik tegen mijn vriendinnen, ‘voor zó’n lekkertje bekeer ik me spontaan tot cougar.’
De knappe jongen trok een grijns van oor tot oor, en aaide zachtjes met één vinger over mijn bovenarm. Vervolgens sprak hij, in onvervalst Brabants: ‘Sorry, ik wil niet onbeleefd zijn mevrouw, maar u bent nog ouder dan mijn moeder.’”
Drie weken geleden werd Christina Curry voor het eerst moeder van dochter Cleo. Nu deelt ze een update over hoe het met haar gaat én hoe haar lichaam er inmiddels uitziet.
Kinderen onthouden niet alleen wat ouders voor hen doen, maar ook hoe ze zich door hun woorden laten voelen. Een opmerking die voor een ouder misschien onschuldig of praktisch bedoeld lijkt, kan jarenlang bij een kind blijven hangen. Zeker wanneer gevoelens regelmatig worden weggewuifd of kinderen het idee krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.
Kinderen spelen het liefst waar ze zich vrij voelen, maar als ouder bepaal je natuurlijk ook waar die vrijheid eindigt. Alleen had Saar nooit verwacht dat een paar vieze voeten genoeg zouden zijn om een speelvriendschap ineens ingewikkeld te maken.
Roze beschuit met muisjes voor Patricia Bierings. De realityster, bekend van het achtste seizoen van Married at First Sight, is moeder geworden van haar eerste kindje.
Elaine (39) dacht dat ze eindelijk de perfecte man had gevonden: hij was grappig, attent en had precies de juiste dosis zelfvertrouwen. Toch was er één moment tijdens de date waarop de aantrekkingskracht compleet verdween.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
