Beeld: Shutterstock
Tekla (38) heeft drie kinderen van 11, 6 en 3 jaar. Ze gelooft er sterk in dat kinderen horen te worstelen met hun emoties en dat ze hier prima zelf uit kunnen komen. ‘Ik geloof dat het ze weerbaarder maakt, dus een driftbui van mijn peuter in de supermarkt laat ik gewoon gebeuren. Ik neem een neutrale houding aan en wacht tot het over gaat.’
‘Ik weet echt wel dat dit niet is hoe de meeste mensen omgaan met de driftbuien van hun kinderen. Ik eerder ook niet. Toen mijn oudste nog een peuter was, pakte ik het ook geheel anders aan. Ik heb geprobeerd hem te leren om te gaan met zijn emoties. Te zeggen dat ik zie dat hij boos is en dat die emotie er mag zijn (zoals ik las op het NJI), ook al is er niet altijd een reden om boos te zijn. Ook heb ik hem vermanend toegesproken als hij zich in een publieke ruimte theatraal ter aarde stortte, om vervolgens een kwartier lang te krijsen alsof iemand zijn teennagels uittrok. Maar dat hielp niet. Weglopen gaf ook niet het gewenste resultaat, dus ik heb het bij mijn tweede leg over een andere boeg gegooid.’
Lees ook –
Is een tweede leg egoïstisch? >
‘Kinderen zijn sterker dan je denkt. Ze kunnen nog niet altijd onder woorden brengen wat ze ervaren, daarom gillen ze soms ook zo, maar probeer het eens: laat de driftbui passeren en doe niets. Loop niet weg, word zelf niet gefrustreerd en blijf zo neutraal mogelijk, zodat je kind vol vertrouwen door zijn of haar emoties kan worstelen.’
In het begin heb je erg veel geduld nodig, maar na verloop van tijd zal je merken dat je kindje sneller uit een driftbui komt. Doordat je erbij blijft, voelt je peuter zich nog steeds veilig. Het voelde voor mij een beetje onnatuurlijk in het begin, en gênant in bijvoorbeeld de supermarkt of op het schoolplein, maar je went eraan. Ik ben geen expert, maar kan deze aanpak aan iedereen aanraden. Meestal vraag ik na zo’n bui of hij zich nu beter voelt. Je zal je verbazen over de antwoorden die ik hier soms op krijg. Laatst zei hij met een zucht: ‘Ja, nu ben ik opgelucht. Dankje mama.’ Dan glim ik van trots.’
Wil je ook iets vertellen over jouw manier van opvoeden? Stuur een mail naar de redactie.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
