Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Georgina (41) ligt in scheiding en heeft twee dochters: Jette (9) en Mies (5).
“‘Het gaat niet lekker met Jette’, zei de juf voorzichtig via de telefoon. ‘Ze trekt zich terug in de klas en wil nergens over praten. Ik weet wat speelt bij jullie thuis, heb je weleens overwogen een vertrouwenspersoon in te schakelen voor jullie dochters?’
De scheiding van mijn ex-man verliep tot die tijd best gladjes. Zoals we tijdens ons huwelijk al nooit ruzieden, deden we dat ook nu niet. We waren het eens over de zorgverdeling (om het weekend zouden de kinderen een lang weekend naar hun vader gaan), wie in het huis zou blijven wonen (hij), en in hoeverre we aanspraak zouden maken op elkaars pensioenen en andere financiële zaken (niet). So far, so good. Ook de kinderen namen het nieuws over de scheiding wonderwel op. Feitelijk betekende het voor hen alleen een verhuizing. Mijn ex was tijdens ons huwelijk al zelden thuis, dat ze hem nu twee keer per maand vier dagen voor zichzelf hadden was zelfs meer dan ze gewend waren. En dan zagen ze hem ook nog eens in hun vertrouwde omgeving: het huis waarin ze geboren waren. Maar blijkbaar greep de scheiding Jette toch meer aan dan ze liet merken.
Lees ook – ‘De dag dat ik mijn man vertelde dat ik wilde scheiden’ >
Na het belletje van de juf probeerde ik het gesprek met haar aan te gaan. Over wat ze voelde, en of ze ergens bang voor was. Ik legde uit dat papa en mama elkaar wel lief vinden, maar niet meer verliefd zijn, en dat dat niets te maken had met hoeveel we van hén hielden. Dat ik altijd blij zou blijven dat papa hun papa was omdat hij de beste vader was. Dat we ze nooit zouden verlaten en dat allebei de huizen onvoorwaardelijk hun thuis zouden zijn. Ze hoorde het allemaal rustig aan, zei ‘Weet ik toch?’, gaf me een kus en ging buitenspelen. Sindsdien dring ik steeds minder tot haar door. Ook met haar vader praat ze niet over de scheiding. Psychologische hulp is niet te krijgen met de huidige wachtlijsten in de jeugdzorg, en schoolmaatschappelijk werk voelt onveilig omdat ik ons privéleven en school graag gescheiden houd. Mijn zus, die close is met onze kinderen, heeft aangeboden een luisterend oor te bieden, maar ook zij is natuurlijk niet helemaal onafhankelijk. Waar vind ik een veilige, neutrale vertrouwenspersoon voor onze dochter?” Meer afleveringen van het dilemma? Elke dinsdag komt er een nieuw verhaal op KekMama.nl. Lees hier de eerdere dilemma’s.
Goed nieuws in het nieuwe jaar: de kinderbijslag in 2026 gaat omhoog. En dat is fijn, want kinderen opvoeden wordt er niet goedkoper op. Daarom zetten we de bedragen voor je op een rij.
Wie dacht dat alle gezinnen in Een Huis Vol altijd even geliefd zijn, komt van een koude kermis thuis.Vooral de familie Bakhcha uit Amsterdam zorgt dit seizoen voor de nodige wrijving onder de kijkers. Waar ze vorig jaar nog positief werden ontvangen, lijkt de tolerantie nu op te raken. Sommige fans hopen zelfs stiekem dat […]
In Een Huis Vol was het maandagavond eindelijk zover: kijkers mochten meekijken met de geboorte van de nieuwste telg.
Voor kinderen een droom, voor ouders misschien wat minder: in de loop van de nacht en morgen wordt er zware sneeuwval verwacht, wat kan zorgen voor gladde wegen, slecht zicht en extra drukte op de weg.
Hoe weet je eigenlijk of je goed bent opgevoed? Voor sommigen zit dat in een veilig en liefdevol gevoel, voor anderen in zichtbare eigenschappen of gedrag. Wat vaak wordt onderschat, is hoe veel je hobby’s hierover kunnen zeggen.
De eerste schooldag van 2026 begon met sneeuw, ijs en code oranje. Veel scholen moesten daardoor maatregelen nemen. Maar mogen scholen zomaar besluiten om leerlingen sneeuwvrij te geven?
