Je kind wil spaghetti, dus schotel je ‘m een bord pasta voor. Maar dan hoeft-ie het ineens niet – herkenbaar? Blogger Leigh Anderson was klaar met de eetstrijd met haar zoons en besloot het heel anders aan te pakken. Mét succes.
Lees verder onder de advertentie
Lepel erwten
‘Onze oudste was anderhalf toen hij weigerde te eten wat ik voor hem maakte’, schrijft ze op haar blog. ‘Hij at alleen vlees, kaas en brood. Fruit en groenten? Ho maar.’ Uit wanhoop verstopte ze allerlei groenten in smoothies en andere gerechten. ‘Ik ging hem zelfs achterna met een lepel erwten, maar niets hielp.’
Leigh zag de toekomst somber in, want een vriendin van haar heeft een dochter van 6 die nog steeds niet wil eten. ‘Maar toen las ik een boek van een diëtiste en familietherapeut’, zegt ze, ‘en dat beschrijft een nieuwe methode: de ouder bepaalt wanneer er wordt gegeten, wat er waar geserveerd wordt. Het kind beslist óf en hoeveel hij eet. Er staat altijd iets op tafel dat je kind zal eten, zoals rijst of brood, dus alle nieuwe gerechten worden gecombineerd met vertrouwd voedsel.’
Lees verder onder de advertentie
Leigh besloot een poging te wagen. ‘En warempel, de eetstrijd verdween als sneeuw voor de zon. Ik maak nu eten, zet dat voor ‘m klaar en hij kiest zelf wat hij eet. Mijn zoon is nu 5 en nu we gestopt zijn met onderhandelen, heeft hij zelfs meer groenten geprobeerd dan ik had verwacht.’
Zes magische woorden
Bij Leigh thuis zijn er nu 6 magische woorden: ‘‘Je hoeft het niet te eten.’ Elke keer als mijn zoon iets niet wil – want dat komt natuurlijk nog wel steeds voor – dan zeg ik rustig dat het niet hoeft. Ik dwing hem nergens meer toe en dat werkt perfect. Mijn zoon probeert nu vaker uit zichzelf iets nieuws te eten.’
Lees verder onder de advertentie
Ook bij haar tweede zoon, nog een peuter, slaat de methode aan. ‘Natuurlijk gaat het niet perfect. Het komt ook nog gewoon voor dat mijn zoons het vertikken om maar één hap te nemen. Maar over het algemeen werkt dit systeem redelijk goed. Voedsel is bij ons thuis niet meer een beloning of een straf, of goed of slecht. En we dwingen onze kinderen niet meer om de aanwijzingen van hun lichaam te negeren en iets te eten dat ze niet willen.’
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]