Je kind wil spaghetti, dus schotel je ‘m een bord pasta voor. Maar dan hoeft-ie het ineens niet – herkenbaar? Blogger Leigh Anderson was klaar met de eetstrijd met haar zoons en besloot het heel anders aan te pakken. Mét succes.
Lees verder onder de advertentie
Lepel erwten
‘Onze oudste was anderhalf toen hij weigerde te eten wat ik voor hem maakte’, schrijft ze op haar blog. ‘Hij at alleen vlees, kaas en brood. Fruit en groenten? Ho maar.’ Uit wanhoop verstopte ze allerlei groenten in smoothies en andere gerechten. ‘Ik ging hem zelfs achterna met een lepel erwten, maar niets hielp.’
Leigh zag de toekomst somber in, want een vriendin van haar heeft een dochter van 6 die nog steeds niet wil eten. ‘Maar toen las ik een boek van een diëtiste en familietherapeut’, zegt ze, ‘en dat beschrijft een nieuwe methode: de ouder bepaalt wanneer er wordt gegeten, wat er waar geserveerd wordt. Het kind beslist óf en hoeveel hij eet. Er staat altijd iets op tafel dat je kind zal eten, zoals rijst of brood, dus alle nieuwe gerechten worden gecombineerd met vertrouwd voedsel.’
Lees verder onder de advertentie
Leigh besloot een poging te wagen. ‘En warempel, de eetstrijd verdween als sneeuw voor de zon. Ik maak nu eten, zet dat voor ‘m klaar en hij kiest zelf wat hij eet. Mijn zoon is nu 5 en nu we gestopt zijn met onderhandelen, heeft hij zelfs meer groenten geprobeerd dan ik had verwacht.’
Zes magische woorden
Bij Leigh thuis zijn er nu 6 magische woorden: ‘‘Je hoeft het niet te eten.’ Elke keer als mijn zoon iets niet wil – want dat komt natuurlijk nog wel steeds voor – dan zeg ik rustig dat het niet hoeft. Ik dwing hem nergens meer toe en dat werkt perfect. Mijn zoon probeert nu vaker uit zichzelf iets nieuws te eten.’
Lees verder onder de advertentie
Ook bij haar tweede zoon, nog een peuter, slaat de methode aan. ‘Natuurlijk gaat het niet perfect. Het komt ook nog gewoon voor dat mijn zoons het vertikken om maar één hap te nemen. Maar over het algemeen werkt dit systeem redelijk goed. Voedsel is bij ons thuis niet meer een beloning of een straf, of goed of slecht. En we dwingen onze kinderen niet meer om de aanwijzingen van hun lichaam te negeren en iets te eten dat ze niet willen.’
Een pasgeboren baby, een hoofd vol hormonen en het liefst ieder moment samen doorbrengen: voor veel kersverse moeders verandert er na een bevalling nogal wat. Ook Bettina Holwerda zat helemaal op haar roze wolk toen ze haar eerste kind kreeg.
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]
Je wilt je kind natuurlijk de beste start geven. Dus lees je voor, moedig je aan en probeer je je vooral niet te druk te maken over al die opvoedadviezen. Maar wist je dat één keuze die je maakt als je kind vier jaar is, jaren later nog verschil kan maken? Dat blijkt uit een […]
Op elk feestje waar Fiona haar zwager treft, ziet ze dat hij zijn dochter bier geeft. Gewoon een slokje, of een paar. Zij vindt dat echt niet kunnen, maar hij luistert niet naar haar. Wat moet ze nu? Een melding maken? Ze twijfelt enorm.
Kinderen kunnen nogal uitgesproken zijn als het om eten gaat. Het ene moment is iets het allerlekkerste ter wereld, het volgende moment willen ze er absoluut niets meer van weten. Probeer daar als ouder maar eens wijs uit te worden. Soms zijn die eetgewoontes zó tegenstrijdig dat je er alleen nog maar om kunt lachen. […]
Een kind opvoeden is al een avontuur op zich, maar wat als je daar als jonge moeder ineens alleen voor staat? De Rotterdamse burgemeester Carola Schouten weet hoe dat is. Toen ze 22 was, raakte ze onverwacht zwanger.