Je kind helpen met z’n huiswerk: doen we graag, als dat goede resultaten oplevert. Maar dat het ook averechts kan werken, ondervond blogger Wendy Wisner. Ze besloot het heel anders aan te pakken.
Lees verder onder de advertentie
‘Toen mijn zoon zijn schrift door de kamer gooide, wist ik dat ik mijn tactiek moest veranderen’, schrijft ze op Scary Mommy.
Bemoeial
‘Ik bestudeerde altijd ieder werkblad en project dat mijn zoon mee naar huis nam’, vertelt Wendy. ‘Ik vroeg of hij hulp nodig had en keek zijn huiswerk na om er zeker van te zijn dat het perfect was.’ Op de basisschool werkte dat, maar daarna niet meer. ‘Mijn voortdurende betrokkenheid veranderde in zeuren en bemoeienis. Mijn aanwezigheid was allesbehalve bevorderlijk, hij kreeg steeds meer stress van zijn huiswerk.’
Op een dag raakt haar zoon zelfs zo gefrustreerd, dat hij zijn schrift door de kamer gooide. Wendy: ‘Hij riep: ‘IK KAN HET NIET’. En toen besloot ik uit wanhoop mijn tactiek volledig te veranderen. ‘Doe het dan niet’, zei ik. ‘Ik dacht: het maakt niet uit of hij z’n huiswerk vanavond wel of niet doet. Als het hem zoveel stress bezorgt, is het het niet waard. En de leraar zal deze ene keer wel door z’n vingers zien.’
Lees verder onder de advertentie
‘Geef ze zelf verantwoordelijkheid’
Wendy vreesde wel dat haar zoon het vaker zou laten afweten. Maar tot haar verbazing gebeurde het tegenovergestelde. ‘Hij pakte zijn huiswerk uit zichzelf weer op, zonder mijn hulp.’ Een Finse studie laat zien dat teveel ouderlijke inmenging bijna altijd averechts werkt. Laat je het je kind zelf doen, dan heeft hij het gevoel dat hij in zijn vaardigheden en capaciteiten wordt geloofd. Wendy realiseert zich dat ook: ‘Er zijn nog steeds dagen dat ik roep dat mijn zoons hun huiswerk moeten doen. Maar steeds vaker laat ik het los en leg ik de verantwoordelijkheid bij henzelf. Ik zeg dat ik ze help als ze dat willen, maar of en wanneer ze het doen, is aan hen. En dat werkt: met deze aanpak wordt het huiswerk vaker wel dan niet gedaan. Ik moet echt wat meer vertrouwen in mijn kinderen hebben.’
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.