Beeld: Canva
Verena heeft drie kinderen en een druk gezin, maar ook een diep verlangen naar af en toe een momentje voor zichzelf. Haar vriendin Lisa denkt hier anders over. Ze besloot haar drie kinderen mee te nemen naar het feestje dat eigenlijk alleen voor volwassenen bedoeld was.
Verena: “Ik vind het belangrijk om af en toe lol te maken zonder kinderen. Ik hou zielsveel van mijn kids, maar soms wil ik gewoon een avond zonder omvallende bekers en vette vingertjes op mijn kast. Daarom had ik een etentje georganiseerd. Geen superchique diner, maar wel een avond waarop je je biefstuk kunt snijden zonder een peuter op schoot.
Mijn eigen kinderen had ik naar mijn schoonmoeder gebracht, zodat ik echt even tijd had voor mezelf en mijn vrienden. Toen ging de deurbel. Daar stond Lisa. Met haar man én drie kinderen. ‘We konden echt geen oppas vinden, maar we dachten: ach, jij vindt het vast niet erg!’ zei Lisa lachend. Haar oudste liep meteen naar binnen, gooide zijn schoenen uit en plofte op de bank. De middelste had een half opgegeten lolly in haar hand en de baby kroop vrolijk achter haar aan. Ik stond met mijn mond vol tanden. Dit was niet de bedoeling.
Binnen een paar minuten was de rust verdwenen. De kinderen kletsten, renden rond en maakten overal rommel. Niks dramatisch, maar het was gewoon druk. Niet echt de ontspannen avond waar ik op had gehoopt. Mijn andere vrienden keken me aan. Sommigen leken zich eraan te ergeren, anderen probeerden er maar om te lachen. Dit was toch een etentje voor volwassenen? Ik vond het lastig. Ik wilde Lisa niet kwetsen, maar ik had deze avond niet voor niets zo gepland. Dit voelde niet eerlijk naar mij, maar ook niet naar mijn andere gasten.
Na een tijdje kon ik het niet langer negeren. Ik probeerde vriendelijk te blijven, maar was ook duidelijk: ‘Lisa, ik snap dat het lastig is als je geen oppas hebt, maar dit was echt bedoeld als een avond zonder kinderen. Misschien is het beter als jullie naar huis gaan?’ ze keek me verbaasd aan. Ik wees subtiel naar de kruimels op de tafel, de speelgoedauto die inmiddels onder mijn kast was beland en de sokken (waar kwamen die vandaan?) die in mijn plantenbak lagen. Andere vrienden knikten instemmend. Dit was niet de avond waar zij zich op hadden verheugd. Lisa zuchtte, mompelde iets over ‘niet flexibel genoeg’ en vertrok met haar gezin. Ik liet me op de bank zakken en nam een slok wijn. Dit was niet hoe ik het had gewild, maar ik wist wel dat ik het juiste had gedaan.
Later die avond kreeg ik een bericht van Lisa: ‘Ik snap echt niet waarom je zo moeilijk deed. Volgende keer hoef je ons niet meer uit te nodigen hoor.’ Ik moest er even over nadenken. Was ik te streng geweest? Had ik het anders kunnen doen? Misschien. Maar ik had deze avond nodig. En mijn andere vrienden blijkbaar ook. Soms is het gewoon fijn om even zonder kinderen samen te zijn. Zonder drukte, zonder chaos, zonder ‘Mama, mag ik nog een snoepje?’ Misschien vond Lisa me een slechte vriendin, maar ik heb geen spijt. Soms moet je ook voor jezelf kiezen.”
Ook Anna moest voor zichzelf kiezen toen haar zus haar vroeg op te passen tijdens haar vakantie. Lees haar verhaal hier.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Broers en zussen kunnen elkaar het leven zuur maken (lees: geruzie om niks), maar ook elkaars grootste vriend zijn. En terwijl jij denkt dat jij als ouder de hoofdrol speelt in de ontwikkeling van je kind, gebeurt er onderling ook iets belangrijks.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
