Chantal van Burg (39) is getrouwd met Bertold (41) en moeder van Caro (10) en Nikki (6). Ze is boswachter communicatie en beleven bij de beheereenheid Zuid-Hollandse eilanden.
Lees verder onder de advertentie
“Op het eiland Tiengemeten, midden in het Haringvliet, ligt een modderglijbaan. ‘Dat wordt je vuurdoop,’ zei mijn man toen ik vier jaar geleden deze baan kreeg, ‘anders ben je geen boswachter.’ Daar had ie een punt. Dus roetsjjjj, daar ging ik – de wasmachine draait wel, dacht ik.
Lees verder onder de advertentie
Bovendien wil ik mijn dochters laten zien dat het niet erg is om vies te worden; de natuur is er om te ontdekken. Tot op zekere hoogte dan, hè. Zo hebben ze geleerd dat je een brandnetel van onderen kunt vastpakken, omdat ie dan niet prikt. Maar ook dat je zeldzame planten niet mag plukken en een kikker weer vrij moet laten als je ’m gevangen hebt. Veel van die dingen vertellen ze in hun klas, want ze zijn maar wat trots dat mama boswachter is. Tijdens carnaval wilden ze ook een donkergroen boswachterspak aan, mét hoed en een veer. Prima, oma kroop wel achter de naaimachine.
Ik noem mezelf trouwens eerder een lichtgroene boswachter. Ik ben communicatieadviseur voor gemeentes en waterschappen, maar ook voor buurtbewoners en bezoekers. Zo leg ik uit dat begroeiing in natuurgebieden niet zomaar weggehaald wordt, maar dat we daarmee kustbroedvogels meer ruimte te geven. Het is belangrijk dat we de natuur koesteren, voor nu en voor later.
Lees verder onder de advertentie
De meeste mensen begrijpen dat en gaan er respectvol mee om, maar in coronatijd was dat af en toe wel anders. Families gingen rustig met twintig man de duinen in om oma’s verjaardag te vieren, omdat het thuis niet mocht. Of ze zochten de olifantenpaadjes op om hardlopers en honden te ontzien. Begrijpelijk, maar niet de bedoeling. ‘Die mogen hier niet, dit is een wandelpad!’ riep Caro een keer toen we samen aan het wandelen waren en er mountainbikers op het pad voorbij raceten. Die maakten meteen rechtsomkeert en ik dacht trots: mijn meiden kennen tenminste de regels.
Ezelsbruggetjes
Ik probeer de kinderen op een speelse manier zoveel mogelijk te leren. Vogels kennen ze bijvoorbeeld bij naam dankzij ezelsbruggetjes: die met zijn snavel omlaag is een wulp, want die kijkt naar zijn gulp. Handig, al levert het ook weleens verwarring op. Nikki vertelde dat een vriendje zijn arm in het gips had. ‘Wat een pechvogel’, zei ik. Daarna zag ik haar denken: dat is toch helemaal geen vogel?”
Op elk feestje waar Fiona haar zwager treft, ziet ze dat hij zijn dochter bier geeft. Gewoon een slokje, of een paar. Zij vindt dat echt niet kunnen, maar hij luistert niet naar haar. Wat moet ze nu? Een melding maken? Ze twijfelt enorm.
Je wilt je kind natuurlijk de beste start geven. Dus lees je voor, moedig je aan en probeer je je vooral niet te druk te maken over al die opvoedadviezen. Maar wist je dat één keuze die je maakt als je kind vier jaar is, jaren later nog verschil kan maken? Dat blijkt uit een […]
Je houdt zielsveel van je kind. Je knuffelt, troost en probeert er altijd voor hem of haar te zijn. Toch kan het gebeuren dat je kind zich niet helemaal begrepen voelt, ook als je het beste met hem of haar voorhebt. Want liefde geven en emoties begrijpen zijn twee verschillende dingen. Soms zie je pas […]
Na een verhuizing hoopte Isabelle dat haar verlegen dochter (6) nieuwe vriendjes zou maken, maar contact leggen vond ze lastig. Tot een onbekend meisje in de speeltuin vijf woorden tegen haar zei die Isabelle nooit meer zal vergeten.
Een zwangere vrouw krijgt vaak een lange lijst met adviezen mee. Niet roken, geen alcohol drinken en voorzichtig omgaan met cafeïne behoren tot de bekendste waarschuwingen. Terecht, want bepaalde stoffen kunnen invloed hebben op de ontwikkeling van een ongeboren kind.