Volgens een juf zijn dit 5 zorgwekkende signalen dat je kind teveel schermtijd krijgt
Volgens een lerares zijn dit vijf duidelijke signalen dat je kind thuis te veel schermtijd krijgt. Herken jij ze?
Beeld: Canva
Liset had het zichzelf beloofd: vandaag gaat ze iets doen voor zichzelf. Niet voor school, niet voor de kinderen, niet voor haar man, voor niemand niet. Nee, vandaag zou het gebeuren: selfcare. Dat heeft ze geweten.
Liset, getrouwd, moeder van drie kinderen: “Selfcare. Je weet wel. Dat wat voor de gemiddelde moeder vooral betekent: vijf minuten op de wc zitten, zonder dat iemand door de kier probeert te onderhandelen over een Liga. De kinderen waren geparkeerd voor allerlei schermen en ik zette een warm bad aan. Een uurtje, hoopte ik op. Ik deed een bubbelmasker op, waarvan de verpakking beloofde dat ik erna zou stralen. Ik leek op een kruising tussen een wolk en een mislukte cappuccino, maar dat mocht de pret niet drukken.
Ik dompelde mezelf onder in het bad, sloot mijn ogen, legde de komkommerschijfjes erop en slaakte een zucht. Dit is het. Ik ben zen. Ik ben een vrouw met haar leven op orde. Dit – is – selfcare. Dat was het moment waarop iemand keihard riep: ‘Mamaaaa, ik moet poepen!’ Met een noodvaart werd de badkamerdeur open gesmeten. ‘Ga beneden poepen!’ riep ik. ‘Daar zit papa al.’ De jongste, net zindelijk, ging zonder pardon zitten kakken, vlak naast mijn naar lavendel geurende bad.
Alsof hij het toen pas door had, keek hij ineens verbijsterd naar mijn gezicht. ‘Ga je dood?!’ riep hij theatraal. Keihard, wederom, want een volumeknop lijkt er niet op hem te zitten. Ik wilde net uitleggen dat ik niet dood ging, toen de middelste naar boven kwam stormen. ‘Gaat mama dood?!’ Ze hijgde van paniek. ‘Neehee, ik ga niet dood!’
Niet veel later lag ik daar, poedelnaakt met een eng masker op, met alle drie de kinderen om me heen, waarvan er een keihard zingend een poeplucht van heb ik jou daar verspreidde, de middelste at mijn komkommerschijfjes op en wilde mijn masker decoreren met glitters en de oudste stortte zijn halve LEGO collectie in mijn bad, om er vervolgens bij te komen zitten.
Ondertussen zat mijn man dus ongegeneerd een half uur beneden in zijn eigen poeplucht te scrollen, zich schijnbaar totaal niet bewust van het fiasco wat zich boven afspeelde. Hij heeft elke dag minstens een half uur selfcare. Hem storen ze niet als hij naar de wc gaat. Hij heeft alle tijd. Bij mij wordt selfcare blijkbaar meteen een groepsactiviteit.”
Wanneer neem jij tijd voor jezelf? En waarom lukt het onze partners vaak wel om me-time op te eisen? In een online enquête vroegen we Kek Mama-lezeressen hoe het gesteld is met hun selfcare. Wat blijkt? Het is de hoogste tijd dat moeders wat meer aan zichzelf gaan denken. Je leest het hier.