Beeld: Getty images
Suzan en haar vriend Mark hebben nog geen seks gehad sinds ze is bevallen van hun oudste. Markt vraagt er steeds vaker naar, maar het lukt maar niet om het moment te vinden.
Suzan: “Ik kijk naar de kalender en slik. Over een paar weken wordt onze jongste één jaar. En dat betekent dat het ook bijna een jaar geleden is dat Mark en ik voor het laatst seks hebben gehad. Een jaar. Hoe is dat in vredesnaam gebeurd?
Nou ja, eigenlijk weet ik heel goed hoe. Het begon al in de zwangerschap, toen ik me een walvis voelde en mijn hormonen alle kanten opsprongen. Daarna kwam de bevalling, een rollercoaster van emoties en lichamelijk herstel. De nachten waarin ik elk uur wakker werd gemaakt, de eindeloze voedingen, en de constante behoefte van twee kleine mensjes die volledig afhankelijk van me waren.
Mijn dagen zijn gevuld met rennen en regelen. Mark en ik werken allebei fulltime en als ik thuiskom, begint de tweede shift. Luiers verschonen, eten koken, opruimen, de oudste in bad en in bed krijgen, de jongste sussen als hij weer eens niet wil slapen. Tegen de tijd dat alles en iedereen eindelijk rustig is, ben ik volledig leeg. Mijn lichaam voelt moe, uitgewrongen. Het enige wat ik nog wil, is slapen.
Maar slapen, echt diep slapen, is een luxe geworden. Onze jongste wordt nog regelmatig wakker, en omdat ik borstvoeding geef, ben ik degene die eruit gaat. Mark slaapt door. Soms draai ik me in bed naar hem toe en zie ik zijn gezicht ontspannen liggen, diep in slaap, en dan voel ik een steek van frustratie. Niet omdat ik hem iets kwalijk neem – nou ja, misschien een beetje – maar omdat ik snak naar die rust.
‘Wanneer gaan we weer eens tijd voor elkaar maken in bed?’ vraagt hij soms, met een mengeling van verlangen en verwijt in zijn stem. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Mijn hoofd zit vol met boodschappenlijstjes, deadlines en werkmails en slaaptekort. Mijn lijf voelt niet als van mijzelf. Mijn borsten zijn niet langer iets sensueels, maar melkfabrieken. Mijn buik is zachter, mijn heupen breder, en ik voel me mijlenver verwijderd van de vrouw die ik ooit was.
Ik snap hem. Echt. Hij mist mij, mist ons. Maar tegelijkertijd mis ík mezelf ook. En hoe meer hij erover klaagt, hoe meer druk ik voel. Alsof seks nog een taak op mijn eindeloze to-do lijst is geworden. En toch… soms mis ik het ook. Niet per se de daad zelf, maar het gevoel van intimiteit, van verbondenheid. Vroeger lagen we nog weleens tegen elkaar aan op de bank, gaven we elkaar een speelse kus in de keuken, raakten we elkaar zomaar aan. Nu zijn we vooral ouders, collega’s in een huishouden dat nooit stil staat.
Maar het initiatief nemen? Dat doet Mark ook niet. Hij zegt dat hij mij niet wil opdringen, dat hij niet de man wil zijn die blijft aandringen. Maar ondertussen blijft het onderwerp als een schaduw boven ons hangen. Soms denk ik: als hij me gewoon zou zoenen, me vast zou pakken zonder dat het meteen ergens naartoe ‘moet’, zou ik me misschien minder afgesloten voelen. Maar het gebeurt niet. We wachten op elkaar.
De eerste verjaardag van onze jongste komt dichterbij. En misschien is dat ook een symbolisch moment. Misschien is het tijd om weer een klein beetje ruimte te maken voor ons, voor mij. Niet met druk, niet met schuldgevoel, maar met zachtheid.”
Diana was na haar bevalling haar seksdrive ook volledig kwijt, maar vond het uiteindelijk weer terug. Hoe? Je leest het hier.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
