Suzan en haar vriend Mark hebben nog geen seks gehad sinds ze is bevallen van hun oudste. Markt vraagt er steeds vaker naar, maar het lukt maar niet om het moment te vinden.
Lees verder onder de advertentie
Suzan: “Ik kijk naar de kalender en slik. Over een paar weken wordt onze jongste één jaar. En dat betekent dat het ook bijna een jaar geleden is dat Mark en ik voor het laatst seks hebben gehad. Een jaar. Hoe is dat in vredesnaam gebeurd?
Rollercoaster van emoties
Nou ja, eigenlijk weet ik heel goed hoe. Het begon al in de zwangerschap, toen ik me een walvis voelde en mijn hormonen alle kanten opsprongen. Daarna kwam de bevalling, een rollercoaster van emoties en lichamelijk herstel. De nachten waarin ik elk uur wakker werd gemaakt, de eindeloze voedingen, en de constante behoefte van twee kleine mensjes die volledig afhankelijk van me waren.
Lees verder onder de advertentie
Mijn dagen zijn gevuld met rennen en regelen. Mark en ik werken allebei fulltime en als ik thuiskom, begint de tweede shift. Luiers verschonen, eten koken, opruimen, de oudste in bad en in bed krijgen, de jongste sussen als hij weer eens niet wil slapen. Tegen de tijd dat alles en iedereen eindelijk rustig is, ben ik volledig leeg. Mijn lichaam voelt moe, uitgewrongen. Het enige wat ik nog wil, is slapen.
Nachtvoedingen
Maar slapen, echt diep slapen, is een luxe geworden. Onze jongste wordt nog regelmatig wakker, en omdat ik borstvoeding geef, ben ik degene die eruit gaat. Mark slaapt door. Soms draai ik me in bed naar hem toe en zie ik zijn gezicht ontspannen liggen, diep in slaap, en dan voel ik een steek van frustratie. Niet omdat ik hem iets kwalijk neem – nou ja, misschien een beetje – maar omdat ik snak naar die rust.
Lees verder onder de advertentie
‘Wanneer gaan we weer eens tijd voor elkaar maken in bed?’ vraagt hij soms, met een mengeling van verlangen en verwijt in zijn stem. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Mijn hoofd zit vol met boodschappenlijstjes, deadlines en werkmails en slaaptekort. Mijn lijf voelt niet als van mijzelf. Mijn borsten zijn niet langer iets sensueels, maar melkfabrieken. Mijn buik is zachter, mijn heupen breder, en ik voel me mijlenver verwijderd van de vrouw die ik ooit was.
Ik snap hem. Echt. Hij mist mij, mist ons. Maar tegelijkertijd mis ík mezelf ook. En hoe meer hij erover klaagt, hoe meer druk ik voel. Alsof seks nog een taak op mijn eindeloze to-do lijst is geworden. En toch… soms mis ik het ook. Niet per se de daad zelf, maar het gevoel van intimiteit, van verbondenheid. Vroeger lagen we nog weleens tegen elkaar aan op de bank, gaven we elkaar een speelse kus in de keuken, raakten we elkaar zomaar aan. Nu zijn we vooral ouders, collega’s in een huishouden dat nooit stil staat.
Lees verder onder de advertentie
Spontaan initiatief nemen
Maar het initiatief nemen? Dat doet Mark ook niet. Hij zegt dat hij mij niet wil opdringen, dat hij niet de man wil zijn die blijft aandringen. Maar ondertussen blijft het onderwerp als een schaduw boven ons hangen. Soms denk ik: als hij me gewoon zou zoenen, me vast zou pakken zonder dat het meteen ergens naartoe ‘moet’, zou ik me misschien minder afgesloten voelen. Maar het gebeurt niet. We wachten op elkaar.
Lees verder onder de advertentie
De eerste verjaardag van onze jongste komt dichterbij. En misschien is dat ook een symbolisch moment. Misschien is het tijd om weer een klein beetje ruimte te maken voor ons, voor mij. Niet met druk, niet met schuldgevoel, maar met zachtheid.”
Diana was na haar bevalling haar seksdrive ook volledig kwijt, maar vond het uiteindelijk weer terug. Hoe? Je leest het hier.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
We kennen haar allemaal: de moeder die, terwijl jij nog druk staat te kletsen over traktaties en Cito-scores, al half in de auto zit. Niet omdat ze onvriendelijk is, maar omdat het schoolplein gewoon niet haar natuurlijke habitat is. En geloof ons: haar sterrenbeeld verraadt alles.