Twijfelen of je het als moeder wel goed doet: zo herkenbaar. Volgens blogger en moeder Melissa L. Fenton is het tijd om alle schuldgevoelens en onzekerheden overboord te gooien.
Lees verder onder de advertentie
‘Mijn grootste spijt? Dat ik jarenlang heb getwijfeld aan mezelf als moeder, zonder enige goede reden’, schrijft ze op Scary Mommy.
Missers
Als het aan Melissa ligt, is het nergens voor nodig om jezelf verwijten te maken. Ook zij maakte de afgelopen jaren vele missers als moeder, maar ze zegt: ‘Op dat moment deed ik wat in mijn ogen toen het beste was. Nu ben ik achttien jaar verder en kijk ik er heel anders naar. Ik weet nu hoe belachelijk het was dat ik vroeger luiers aan het tellen was en dat mijn kind heus niet een hopeloos geval is als hij een toets verknalt. Maar dat heeft wel heel wat jaren geduurd.’
Haar boodschap aan andere moeders: ‘Stop met al die schuldgevoelens, want je doet het als moeder echt wel goed.’ Volgens Melissa zijn er qua opvoeding in elk geval vijf dingen waarover moeders zich niet schuldig zouden moeten voelen:
1. Voeding ‘Wel of geen borstvoeding, eten uit blik of zelfgemaakte prutjes: het maakt geen bal uit wat een kind eet. Uiteindelijk eet hij als tiener toch voornamelijk friet en pizza.’
2. Te veel schermtijd ‘Toen ik een postnatale depressie had na de geboorte van mijn derde kind, was ik maar wat blij dat ik de andere twee voor de tv kon zetten. Ik moest overleven. Hebben al die schermuren een slechte invloed gehad op mijn oudste twee? Zeker niet.’
3. Ze niet elke avond voorlezen ‘Aangezien ik in de bibliotheek werk, voelde ik me extra schuldig als ik geen tijd had om mijn kinderen elke avond voor te lezen. Maar dat is onzin – wat kun je eraan doen? Helemaal niets.’
4. Niet bij elke sport toekijken ‘Met vier kinderen (of zelfs met één) is het onmogelijk om bij elke voetbalwedstrijd of balletles toe te kijken. Voelen ze zich daardoor minder geliefd? Nee hoor.’
5. Werken ‘Thuis werken, buitenshuis, hoeveel uur? Maak je niet druk en voel je vooral niet schuldig over hoe je het aanpakt. Zijn je rekeningen betaald, staat er ’s avonds eten op tafel? Prima, eind goed al goed.’
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]