Beeld: Shutterstock
Serap (32), moeder van Aykan (3) en Elvan (1), beviel negen weken te vroeg tijdens haar babymoon in Spanje. ‘We hadden nog niet eens een babykamer.’
“Ik was dertig weken zwanger van onze oudste zoon toen mijn man en ik op het vliegtuig stapten naar Spanje. Een babymoon: onze laatste kans om nog héél even samen te genieten van vakantie. De verloskundige gaf me groen licht, niets wees erop dat vliegen slecht zou zijn voor de baby. Eenmaal op onze bestemming lukte het me niet te aarden. Ik voelde me rusteloos, kon niet genieten van de zon, het zwembad of zelfs maar onze luxe hotelkamer.
Drie dagen na onze aankomst kreeg ik buikpijn. Niets aan de hand, oordeelde de arts in het plaatselijke ziekenhuis, het waren vast oefenweeën. Maar die nacht hield ik het niet meer van de pijn. Mijn man hielp me in de auto en alle verkeerslimieten negerend belandden we op de eerste hulp. Daar bleek ik acht centimeter ontsluiting te hebben; er was geen weg meer terug. In een krakkemikkig ziekenhuisbed beviel ik, negen weken te vroeg, van onze eerste zoon. We hadden nog niet eens een babykamer.
Lees ook – De bevalling opwekken: wanneer en hoe gebeurt dat? >
Gelukkig konden we meteen vervoerd worden naar een groot ziekenhuis met uitgebreide neonatologie-afdeling. Daar was Aykan in goede handen. Mijn man cancelde onze retourvlucht en reed wekenlang op en neer tussen de Airbnb die hij had weten te vinden om ons lange verblijf betaalbaar te houden en het ziekenhuis. Eerst alleen, en toen ik uit het ziekenhuis werd ontslagen, samen. Vrienden maakten ondertussen de babykamer af, voor het moment dat Aykan sterk genoeg zou zijn om naar Nederland te worden vervoerd. Ook een paspoort voor hem regelen bleek nog een hele klus. Na zeven weken mochten we eindelijk naar huis. We krijgen weleens te maken met discriminerende opmerkingen. Daar moeten we, als in Nederland geboren en getogen Turken, hard om lachen. Want de enige allochtoon bij ons thuis, zeggen we dan, is onze kleine Spanjaard.” Dit artikel staat in Kek Mama 01-2021. Meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (30) is getrouwd met Ruben (32) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
