Marloes: ‘Ik viel één dag in op de school van mijn dochter, en het ging meteen mis’

schoolplein Beeld: Canva
Sanne van Duijn
Sanne van Duijn
Leestijd: 3 minuten

Marloes werkt inmiddels zo’n twintig jaar in het onderwijs. Toen haar dochter Femke (6) net op school zat, koos ze er bewust voor om haar kinderen niet op haar eigen school te laten zitten. Ze wilde werk en privé gescheiden houden. Toch stond ze op een dag ineens voor de klas van haar eigen dochter. “Eén dag kan toch geen kwaad, dacht ik.”

Lees verder onder de advertentie

Marloes: “Werk en privé gescheiden houden was voor mij altijd belangrijk. Mijn kinderen moesten mij gewoon als hun moeder kunnen zien en ik gunde ze op school een eigen plek, zonder dat hun moeder daar ook rondliep. Daarom had ik er bewust voor gekozen om niet op de school van mijn kinderen te werken.

Lees verder onder de advertentie

Maar op een dag waren er op de school van Femke meerdere leerkrachten ziek. De school zat met een probleem en vroeg of ik misschien kon invallen. Ik was die dag vrij en dacht: ach, één dag kan toch geen kwaad?

Lekker op school blijven

Zo stond ik ineens voor de klas van mijn eigen dochter. Femke was zes en zat net op school. Het was een kleuterklas met 32 kinderen. Best een flinke groep, zeker omdat ik niet alle kinderen kende.

Tijdens de lunchpauze bleven Femke en een vriendinnetje op school. Normaal gingen de kinderen tussen de middag naar huis, maar omdat ik die dag werkte konden zij natuurlijk niet mee. Ik stuurde de twee meiden naar buiten om te spelen. Ze vonden het juist hartstikke leuk. Ze mochten lekker op school blijven en hadden de juf voor zichzelf. Ik had ze ook nog een kleine taak gegeven: Voordat ze naar binnen gingen het speelplein een beetje opruimen.

Lees verder onder de advertentie

De deur viel dicht

Na de lunch gingen de andere kinderen weer naar binnen. Femke en haar vriendinnetje waren nog buiten bezig. Toen zij uiteindelijk ook naar binnen wilden, was de deur naar het speelplein dichtgevallen. En die kregen ze van buiten niet meer open.

De twee meiden probeerden mijn aandacht te trekken door tegen de ramen van het lokaal te kloppen. Alleen waren de ramen net te hoog om er goed bij te kunnen. Ze stonden te springen en te kloppen om te laten weten dat ze buiten stonden. Maar binnen was het een behoorlijke chaos met 32 kinderen. Ik had helemaal niets door.

Lees verder onder de advertentie

Toen ik ontdekte dat Femke en haar vriendinnetje niet terug waren gekomen, ben ik natuurlijk meteen gaan kijken. Femke was inmiddels in huilen uitgebarsten en dolblij dat ze ware gevonden.

Een dag was genoeg

Achteraf kan ik er om lachen. Ik heb altijd gezegd dat ik werk en privé gescheiden wilde houden en vervolgens vergat ik tijdens mijn eerste dag voor de klas van mijn dochter gewoon dat ze buiten stond.

Femke is het in ieder geval nooit vergeten. Ze is inmiddels een stuk ouder, maar het verhaal komt nog regelmatig ter sprake. Dus nee, ik ben nooit meer op de school van mijn eigen kinderen gaan werken.

Micky kreeg een bezorgd belletje van de juf toen haar zoon (8) vertelde waar zijn spreekbeurt over zou gaan. Je leest het hier.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail